شمارهٔ ۱۴۵
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از دوستان و حاضران مجلس می‌خواهد که ساغرها را پر کنند و از نوشیدنی‌های خوشبو و رنگین برایشان بریزند. او به زیبایی ساقیان و مطربان اشاره می‌کند و از آنها می‌خواهد که با نواهای خوش، فضای مجلس را شاداب کنند. همچنین به ارزش و زیبایی مواد و میوه‌های رنگی مثل لعل و یاقوت اشاره دارد و در انتها از حال مستی خود می‌گوید و درخواست می‌کند که بدون تأخیر، جام دیگری به او بدهند.
هست وقت عیش ساغر در دهیدآتشین آبی معطر در دهید
هوش مصنوعی: زمان لذت و شادی فرارسیده است، پس بیایید تا جامی پر از نوشیدنی گرم و خوشبو را سرشار کنیم.
ساقیان گلعذار غنچه لبآب لعل از ساغر زر در دهید
هوش مصنوعی: بیا و به مینوشان زیبایی که لبهایشان همچون غنچههای گل است، شراب قرمز را از جام زرین بدهید.
ای حریف مجلس آزادگانساقیانرا گو که ساغر در دهید
هوش مصنوعی: ای همراهان مجلس آزادگان، به ساقیان بگویید که برای ما جام را پر کنند.
مطربان زهره آسارا بخوانگو نوای نیک و در خور در دهید
هوش مصنوعی: خوانندگان موسیقی، با صدای دلنشین خود آوازهای زیبا و مناسب را بخوانند و به جمع بگویند که از این نوا لذت ببرند.
کهربای چهره را سازیم لعلآب چون یاقوت احمر در دهید
هوش مصنوعی: به چهرهی زیبا و درخشان، مانند کهربا و لعل قرمز، زیبایی و جلا میبخشیم.
گر چه هست ابن یمین مست خراببی تعلل جام دیگر در دهید
هوش مصنوعی: هرچند ابن یمین در حال مستی و بیخبر از اوضاع است، اما بیزحمت یک جام دیگر به او بدهید.