شمارهٔ ۱۴۶
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به عشق و مشکلات ناشی از آن اشاره میکند. او می‌گوید کسانی که او را بخاطر عشقش ملامت می‌کنند، خود را مستحق عذاب می‌سازند. او به زیبایی‌های محبوبش، مانند سرو و گل، اشاره میکند و می‌گوید این زیبایی‌ها نباید شرمنده باشند. دل او به زنجیر زلف معشوق گرفتار شده و از این موضوع پشیمان نیست. همچنین شاعر با اشاره به آشفتگی‌های درونی خود شباهت عشق و زلف محبوبش را می‌سنجد و می‌گوید هر عاشقی که تنها به فکر سلامت محبوبش باشد، در واقع عاشق واقعی نیست. او به احتمال بازگشت محبوبش و تاثیر آن بر دل خود اشاره میکند و دلتنگی و غم را در قلبش حس میکند. در نهایت، شاعر از تناقضات عشق و وابستگی‌هایش می‌گوید و چشمش به روی محبوب خود دوخته است.
هر که ما را در هوای او ملامت میکندراستی خود را سزاوار غرامت می کند
هوش مصنوعی: هر کسی که ما را به خاطر عشق و وابستگیمان به او سرزنش میکند، در واقع خودش را مستحق عذاب و خسارت میکند.
شرم ناید سرو و گل را پیش بالا و رخشکین همی لافد بقد او یاد قامت می کند
هوش مصنوعی: سرو و گل که هر دو زیبا و خوشاند، در حضور او از خود شرمندهاند؛ زیرا زیبایی و رخش او به قد و قامتشان میچربد و آنها را به یاد قامت زیبایش میاندازد.
گر دلم شد بسته زنجیر زلفش باک نیستدل خود این آشفته کاری بی ندامت می کند
هوش مصنوعی: اگر دلم به زنجیرهای موهایش اسیر شود، ناراحت نیستم؛ دل خود این رفتار بیخودانهاش را بدون پشیمانی ادامه میدهد.
من سر آشوب دارم میل زلفش چون کنمنیست عاشق هر که او یاد از سلامت می کند
هوش مصنوعی: من در دل آشفتگی دارم و نمیدانم چطور با زلف او کنار بیایم. هر کسی عاشق نیست که فقط به خاطر سلامتش به یادش بیفتد.
گر نماید رجعتی آنماه شب در منزلماختر سر گشته میل استقامت می کند
هوش مصنوعی: اگر آن ماه شب در خانهام بازگردد، ستارهای که به طور دایم در حال گردش است، به سمت ثبات و استقامت گرایش پیدا میکند.
از دلم بار سفر بر بست صبر بی ثباتچون همی بنید که غم در وی اقامت می کند
هوش مصنوعی: دل من از صبر و تحمل خسته است و سفر را آغاز کرده است، زیرا میبیند که غم همیشه در آن جا دارد.
من بمهر و او بکین مایل و زین مشگلتر آنکسر گرانی آن سبکروح از سئآمت می کند
هوش مصنوعی: من به عشق و محبت تمایل دارم و او به اندوه و غم. این وضعیت و مشکل به خصوص سختتر است چون سنگینی افکار من باعث میشود که روح سبک او از دلتنگی مضطرب و ناآرام شود.
گو بچشم پر نم ابن یمین رویش ببینهر که ما را در هوای او ملامت میکند
هوش مصنوعی: ببین با چشمان پر از اشک، چهره ابن یمین را که چگونه است؛ هر کسی که ما را به خاطر عشق او سرزنش میکند.