شمارهٔ ۱۵۰
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به ارزش‌های مختلف زندگی و لذت‌های معنوی اشاره می‌کند. او می‌گوید که یک قدح شراب با کیفیت می‌تواند از طلای خالص هم ارزشمندتر باشد و همین‌طور، خورشید مغرب هم ارزشمند است. شاعر به زیبایی رنگ‌ها و تاثیر آنها بر روح اشاره می‌کند و در انتها، به ارزش بوسه‌های عاشقانه و لطافت‌های انسانی می‌پردازد. او بیان می‌کند که محبت و عشق، از همه چیز باارزش‌تر است و حتی یک بوسه می‌تواند ارزشی فراتر از گرانبهاترین جواهرات داشته باشد. در نهایت، شاعر خود را در برابر این ارزش‌ها با شک و تردید می‌بیند و می‌پرسد آیا اینقدر ارزشی دارد؟
یک قدح می دوبدره زر ارزدبزر مغربی خور ارزد
هوش مصنوعی: یک لیوان شراب دو بار خالصتر از طلا میارزد، و خورشید مغرب نیز ارزشمندی خاص خود را دارد.
رنگ صباغ اگر بسیم خرندصبغه الله نیز زر ارزد
هوش مصنوعی: اگر رنگهای صباغی به سیم بزنند، رنگ خدایی نیز به طلا میارزد.
طایر روح را بساز از راحپر و بالی که بال و پر ارزد
هوش مصنوعی: پرندهای که روح دارد، باید از امکانات و صفات شایستهای ساخته شود که وجودش ارزشمند باشد.
باده نوش از کف پریروئیکه بصد جانش یکنظر ارزد
هوش مصنوعی: نوشیدن شراب از دست زیبایی که یک نگاه او به ما از صد جانمان ارزشمندتر است.
آنکه بوسی ز پسته تنگشبه ز خروارها شکر ارزد
هوش مصنوعی: آنکه بوسهای از پسته میگیرد، به مراتب ارزشش بیشتر از انبوهی از شکر است.
و آنکه آبحیات با لب اوکمتر از خاک رهگذر ارزد
هوش مصنوعی: و کسی که زندگیاش به اندازهای بیارزش است که حتی آب دستش را نمیگیرد، کمتر از خاکی است که مردم از روی آن میگذرند.
بذله گوئی که گفتمش بوسیاز عقیقت بصد گهر ارزد
هوش مصنوعی: به کسی که زیاد شوخی می‌کند و مزاح دارد، گفتم: اگر حقیقت را بخواهی، حتی یک بوسه از آن به اندازه صد جواهر ارزش دارد.
گفت بوسی و جان ابن یمینگفتم ایا بدینقدر ارزد
هوش مصنوعی: گفت بوسهای به من بده و جان ابن یمین، در پاسخ گفتم آیا این کار به اندازهای که میگویی ارزش دارد؟