شمارهٔ ۱۵۸
هوش مصنوعی: شعر درباره زیبایی و جذابیت خداوند و معشوقی است که به او نسبت داده می‌شود. شاعر توصیف می‌کند که چگونه این زیبایی‌ها دیده نمی‌شوند و تنها در خیال می‌گنجند. او از باغی می‌گوید که جانها را به سمت خود جلب می‌کند و زیبایی معشوقش را با عناصر طبیعی مانند شکر و عطر مقایسه می‌کند. شاعر احساساتش را نسبت به این زیبایی‌ها ابراز می‌کند و به سخن از عشق و افسوس می‌پردازد. او همچنین به این نکته اشاره می‌کند که عشق و زیبایی می‌تواند بیماری و سلامت را در نظر مخاطب تغییر دهد. در نهایت، او آرزو دارد که بتواند در نزدیکی معشوقش باشد و دلش را با زیبایی‌های او پر کند.
تعالی الله چه رویست آن که دارد ترک سیمین برندیده چون خیال او بتی هرگز بخواب اندر
هوش مصنوعی: عظمت خداوند چه زیبایی دارد، آن کسی که رویش مانند برهنهای است که هیچ کس او را ندیده و خیال او همچون مجسمهای است که هیچگاه در خواب نمیآید.
تماشاگاه جانها را بباغ حسن او صانعبگرد چشمه حیوان نبات انگیخت چون شکر
هوش مصنوعی: جایگاه تماشای جانها، باغ زیبایی است که خالق آن وجود دارد. از آنجا چشمه حیات و گیاهان برانگیخته می‌شود، مانند شکر شیرین و دلچسب.
پی مور است بر شکر خطش یا دود بر آتشو یا بر آینه زنگست و یا بر آب نیلوفر
هوش مصنوعی: این بیت به تصویر کشیدن نشانهها و اثرات مختلف بر سطوح گوناگون می‌پردازد. اشاره می‌کند که مانند اینکه خطی بر شکر، دودی بر آتش، زنگی بر آینه، یا اثراتی بر روی آب نیلوفر وجود دارد، هر کدام از اینها نمایانگر تاثیرات و نشانههایی است که در زندگی وجود دارد و می‌تواند به نوعی حالت یا احساسات را منتقل کند.
زهی دریای حسن او که چون موجی بر انگیزدشود بر ساحتش پیدا زهر سو توده عنبر
هوش مصنوعی: شگفتا از زیبایی او که مانند موجی بالا میآید و از هر سو، عطر و بوی خوشی منتشر می‌کند.
دمادم چشم بیمارش ز خونم میخورد شربتاز آن هر لحظه بیماریش آید در نظر خوشتر
هوش مصنوعی: چشم بیمارش هر لحظه از خون من مینوشد، و همین که بیماریاش را میبینم برایم جذابتر می‌شود.
گدای کوی آن مهوش بشاهی گردن افرازداگر بختش نهد بر سر ز خاک پای او افسر
هوش مصنوعی: کسی که در محله آن معشوق زیبا زندگی می‌کند، حتی اگر در حالت نیاز هم باشد، احساس بزرگی و افتخار می‌کند. اگر قسمتی از سرنوشتش خوش باشد، او با عزت و شکوهی همچون شاهان برمیخیزد و به خود میبالد.
خلاف دوستان کردی نگارینا چه بر بردیخلاف آخر تو خود دانی که هرگز می نیارد بر
هوش مصنوعی: عزیزم، به دوستان خود خیانت کردی، اما تو خود میدانی که هیچگاه این کار به نفع تو نخواهد بود.
بیا بر چشم من بنشین که تا هر لحظه در پایتفشاند مردم چشمم هزاران دانه گوهر
هوش مصنوعی: بیا روی چشم من بنشین تا من هر لحظه به پای تو، هزاران دانه گوهر بریزم.
اگر ابن یمین روزی بخلوت با تو بنشیندنسیم زلف تو گردد جهانی را بدو رهبر
هوش مصنوعی: اگر ابن یمین روزی به خلوت تو بیاید، نسیم زلف تو می‌شود و جهانی را به او هدایت می‌کند.