شمارهٔ ۱۶۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به توصیف زیبایی‌های چشمان و لبان محبوبش می‌پردازد و آنها را به بادام و شکر تشبیه می‌کند. او از آرزوی خود برای داشتن این زیبایی‌ها سخن می‌گوید و حتی اگر بر اثر آن زیان ببیند، بازهم دلش خواهان آن است. شاعر به زیبایی کلام نیز اشاره می‌کند و می‌گوید که سخنانش در توصیف محبوبش چرب و شیرین است. این شعر به‌طور کلی در ستایش از زیبایی و جذابیت محبوب و تاثیر آن بر دل عاشق سروده شده است.
گر کسی چشم و لبی خواست چو بادام و شکرگو ببین چشم و لبش راست چو بادام و شکر
هوش مصنوعی: اگر کسی زیبایی چشمان و لبهایش را مانند بادام و شکر بخواهد، باید بنگرد که آیا چشمان و لبهایش به واقع زیبا و دلربا هستند، مانند بادام و شکر.
نه لب و چشم همه شکر و بادام بودچشم و لب دلبر ما راست چو بادام و شکر
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی معشوق اشاره دارد، و به توصیف لبها و چشمان او می‌پردازد. شاعر می‌گوید که لب و چشم معشوق همچون شکر و بادام زیبا و دلنشین است، و این زیبایی دل او را مجذوب کرده است. در واقع، معشوقی که توصیف میشود، چشمانی خوش رنگ و لبانی لطیف و دلربا دارد.
بهر چشم و لبش ار جان بدهم شاید از آنکآرزوی دل شیداست چو بادام و شکر
هوش مصنوعی: به خاطر زیبایی چشم و لب او اگر جانم را نیز فدا کنم، ممکن است آرزوی دل من برآورده شود، مانند بادام و شکر که به هم تعلق دارند.
گر چه از چشم و لبش دید زیانها دل منلیک آنرا بهوس خواست چو بادام و شکر
هوش مصنوعی: هرچند که زیبایی‌های چهره و لب او برای من دردسرهایی به وجود آورده، اما دل من همچنان به آن عشق ورزیده و آن را مثل بادام و شکر میخواهد.
بوسه ئی خواستم از وی ز پی منع سئوالچرب و شیرین سخن آراست چو بادام و شکر
هوش مصنوعی: از او خواستم که بوسهای به من بدهد، اما به دلیل ممانعت، با زبانی شیرین و دلنشین سخن گفت، مانند بادام و شکر.
سخن ابن یمین در صفت چشم و لبشچرب و شیرین ز همه خاست چو بادام و شکر
هوش مصنوعی: سخن ابن یمین درباره چشم و لب محبوبش آنقدر شیرین و دلنشین است که مانند بادام و شکر جلوه می‌کند.