شمارهٔ ۱۸۳
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی‌های طبیعت و عشق اشاره دارد. شاعر از بادی صحبت می‌کند که صبح به تازگی بوی محبوبش را آورده و بلبل عاشق دوباره در حال نغمه‌سرایی است. او به زیبایی گل‌ها و چمن‌ها اشاره می‌کند که به خاطر وزش ریاحین شکوفا شده‌اند. شاعر به ما یادآوری می‌کند که باید از لحظات شادی بهره ببریم زیرا زمان به سرعت می‌گذرد. او همچنین از ساقی می‌خواهد که جامی به او بدهد تا از زیبایی‌های زندگی و عشق لذت ببرد و به مستی دست یابد، زیرا در این حالت هیچ چیز برایش اهمیتی ندارد. در نهایت، شاعر به حالتی اشاره می‌کند که در آن انسان باید از جمال محبوبش مست شود و به هوش نیاید.
باد صبا صبحدم بوی تو آورد دوشبلبل شیدا فتاد بار دگر در خروش
هوش مصنوعی: باد صبحگاهی دیشب بوی تو را به ارمغان آورد و حالا بلبل عاشق دوباره در حال نغمه‌سرایی و شوریدهحالی است.
تا که سمن مرسله ساخت ز در عدنباز کشید ارغوان لعل بدخشی بگوش
هوش مصنوعی: سمن با عطر خود، به سوی دروازه بهشت آمد و گلهای ارغوانی و لعل بدخشی را به گوش من رسانید.
بس که ریاحین شکفت بر چمن از رنگ رنگگشت چمن غیرت کلبه گوهر فروش
هوش مصنوعی: به خاطر شکفتن بسیار گل‌ها در چمن، چمن به خاطر زیبایی رنگارنگ آن به غیرت و حسادت افتاده است، مانند کلبهای که صاحبش گوهری باارزش دارد.
وقت طرب مغتنم دان که زمان تا زمانفوت شود وینسخن از سر دانش نیوش
هوش مصنوعی: در زمان شادی و لذت، فرصتی را غنیمت شمار که زمان به سرعت می‌گذرد و باید از این لحظات بهرهبرداری کرد. همچنین، این گفته را با علم و آگاهی بشنو.
ساقی گلچهره را گو بده آن جام میکز حسدش لاله را خون دل آمد بجوش
هوش مصنوعی: ای ساقی، به گلچهره بگو که آن جام شرابی را بده که به خاطر حسد او، دل لاله از غم به جوش آمده است.
پای سهی سرو گیر مست چنان شو که سربر صفت نرگست بیش در افتد بدوش
هوش مصنوعی: به خودت بیا و چنان در پی خوشی و زیبایی برآی که حتی سرمست از زیبایی چشمانت شوم و بر دوشت بیفتم.
هر که چو ابن یمین وقت صبوح الستمست شد از هیچ روی باز نیاید بهوش
هوش مصنوعی: هر کس که در صبحگاه مانند ابن یمین، حالتی سرخوش و مستی دارد، به هیچ وجه به حالت هوشیاری باز نخواهد گشت.