شمارهٔ ۲۰۷
هوش مصنوعی: این شعر دعوتی به شادی و لذت‌بردن از بهار و عشق است. شاعر از عشق، می و مجالس خوش‌گذرانی صحبت می‌کند و به زیبایی‌های طبیعت و لذت‌های زندگی اشاره می‌کند. او از دوستان می‌خواهد که در سایه درختان بنشینند و خوشی را تجربه کنند. همچنین به اهمیت دلبر و عشق در زندگی اشاره کرده و از عقل و تفکر جدی فاصله می‌گیرد تا بیشتر در لحظات شادی و خوشی غرق شود. در نهایت، دعوت به نوشیدن و جشن‌گرفتن برای تجربه بهتر زندگی است.
خوش بهاریست بیا تا طرب از سر گیریمجای در سایه شمشاد و صنوبر گیریم
هوش مصنوعی: بیا خوش باشیم و از شادی روزگار بهرهمند شویم، در سایه درختان شمشاد و صنوبر استراحت کنیم.
چون نسیم سحری هر نفسی از سر لطفطره سنبل و هم جیب سمنبر گیریم
هوش مصنوعی: نفس نسیم صبحگاهی به قدری لطیف و دلانگیز است که ما میخواهیم از آن لذت ببریم و خوشبوئی گلها و عطر سمن را استشمام کنیم.
دست در گردن سیمین صراحی آریموز سر ذوق بدندان لب ساغر گیریم
هوش مصنوعی: دستمان را به دور گردن پیاله زیبایی بزنیم و از شادی، لبهٔ لیوان را به دندان بکشیم.
زردی رخ بنم چشم صراحی شوئیمصبغه الله ز می ساغر احمر گیریم
هوش مصنوعی: با چهره زرد خود نگران نباش، زیبایی را از دل طبیعت بگیریم و با رنگ خداوندی، از شراب قرمز بنوشیم.
پیش جام می اگر لاله ز خود لاف زندخرده بر کودک نو خاسته کمتر گیریم
هوش مصنوعی: اگر گل لاله در برابر جام می از خودش سخن بگوید، ما کمتر به او ایراد میگیریم، مانند اینکه به یک کودک تازه به دنیا آمده کمتر خرده میگیریم.
حالیا در ره رندی قدمی چند زنیماینره ار نیک نباشد ره دیگر گیریم
هوش مصنوعی: هماکنون بیایید در مسیر رندی چند قدم برداریم؛ اگر این راه خوب نباشد، راه دیگری را انتخاب خواهیم کرد.
کار دل بیرخ دلبر نتوان یافت ز میباده بر دست نهیم و پی دلبر گیریم
هوش مصنوعی: کار دل را نمیتوان بدون محبوب انجام داد. ما باید مینا را در دست بگیریم و به دنبال دلبر برویم.
هرکجا دلبر من هست دل من بر اوستدر پی دلبر ازین پس پی دل برگیریم
هوش مصنوعی: هر جا که معشوق من باشد، دل من نیز به او خواهد بود. از این پس در جستجوی دلبر خواهیم بود و دل را برمیداریم.
عقل را بر شکن ای ابن یمین تا نفسییکدو جام از کف آنسرو سمنبر گیریم
هوش مصنوعی: ای پسر یمین، عقل را دور کن و رهاسازی؛ تا بتوانیم لحظهای از دنیای خوش و لذت‌های آن بهرهمند شویم و از زیبایی‌های عالم لذت ببریم.