شمارهٔ ۲۲۳
هوش مصنوعی: این شعر بهار و شادی را به تصویر می‌کشد و دعوت به لذت‌بردن از زندگی و می‌نوشی دارد. شاعر از ساقی می‌خواهد که می را در زمان گل بدهد و به سرخوشی و رندی اشاره می‌کند. همچنین به دوستی و عشق اشاره کرده و تأکید می‌کند که در این مسیر باید همچنان پایدار و استوار بمانند. در کل، شعر احساسی از شادی و مهمانی را منتقل می‌کند.
نگارینا بهار آمد بیا تا جام می گیریمطرب را طالع ثابت ز جرم طبع وی گیریم
هوش مصنوعی: ای معشوقه زیبا، بهار فرا رسیده، بیا تا با هم می نماییم و از شراب لذت میبریم. شادی و خوشحالی را از زیبایی و ذات تو به دست میآوریم.
قبای رندی و مستی کجا بر قد ما زیبداگر خشت سر خم را کم از دیهیم کی گیریم
هوش مصنوعی: لباس رندی و شادابی، هیچ وقت به قامت ما نمیخورد؛ زیرا اگر اندازهی سر خم را هم کم بکنیم، با این حال هیچ چیز از ارزش ما کم نمیشود.
ز دستت کی دهم ایجان چنان یاد آر هم آخرکه پای از دست نگذاریم وزآن پس راه پی گیریم
هوش مصنوعی: به یاد داشته باش که اگر چه الان از مشکلات و سختیها نجات پیدا کنیم، اما باید همچنان به تلاش و ادامه مسیر خود ادامه دهیم و از این گردنههای دشوار عبور کنیم.
بده ساقی می گلگون خصوصا در زمان گلبروی گل که میداند ازین پس جام می گیریم
هوش مصنوعی: به من شراب قرمزرنگ بده، بهویژه در زمان گلها، چون در این لحظه که گلها درخشان هستند، میدانم که از این به بعد همواره مینوشیم.
بزن مطرب ره عشاق کاندر سر همیگرددکه با ابن یمین ساغر ببانگ چنگ و نی گیریم
هوش مصنوعی: موسیقیدان، بزن تا عاشقان به شادی بیفتند، چرا که در دلها عشق میتپد و ما نیز با ابن یمین، جام مینوشیم و صدای چنگ و نی را بلند میکنیم.