شمارهٔ ۲۳۲
هوش مصنوعی: این شعر به وصف زیبایی‌ها و لطافت‌های معشوق می‌پردازد. شاعر با استفاده از تصاویری زیبا و استعاره‌هایی دلنشین، معشوق را با ویژگی‌های خاص توصیف می‌کند. او بر بیاض‌هایی که به مانند سواد خطی بر آنها نوشته شده، برگی که طراز سنبل را به نمایش می‌گذارد، و همچنین بر زیبایی ابروهایی چون طغرا، تأکید می‌کند.
شاعر به مخاطب یادآوری می‌کند که اگر نمی‌تواند زیبایی‌ها را ببیند، باید چشم دلش را بگشاید تا مظهر لطف الهی را ببیند. او همچنین از محبوب می‌خواهد که از تلخی‌های زندگی نرنجد و زیبایی‌هایش را ببیند، و نسبت به عشق و دوستی دعوت می‌کند. در نهایت، شاعر با بیان عشق و علاقه خود به معشوق به زیبایی لبان او و تاثیر آن بر دلش اشاره می‌کند. این شعر ترکیبی از عشق، زیبایی و حسرت است.
بر بیاض مه سواد خط عنبر ساش بینبرگل سوری طراز سنبل رعناش بین
هوش مصنوعی: بر روی پوست سفید ماه، خطی به رنگ عطر خوش عنبر دیده میشود و در بین گلهای سرخ، زیبایی سنبل خوشبوی او نمایان است.
خسرو ملک ملاحت آن بت شیرین لبستبر سر منشور حسن ابروی چون طغراش بین
هوش مصنوعی: خسرو، شاه زیبایی و جذابیت، آن گلی با لبهای شیرین است. بر سر او نشانهای از زیبایی مانند ابروهایش که به شکل طغراست، قرار دارد.
کج نظر گر نیستی بگشای چشم دور بینکسوت لطف الهی راست بر بالاش بین
هوش مصنوعی: اگر دارای دیدگاه درست و خوبی نیستی، چشمهای تیزبین خود را باز کن. جمال و زیبایی خاصی که از لطف خداوند بر این دنیا نازل شده است را میتوانی بر فراز همه چیز مشاهده کنی.
ایدل از تلخی جور او مکن ابرو ترشچون الف اندر میان جان شیرین جاش بین
هوش مصنوعی: ای دل، به خاطر تلخی رفتار او، ابرویت را درهم نکش. مانند الف که در میان جان شیرین قرار دارد، باید جایت را پیدا کنی.
ور ندیدی شاخ سنبل سر فشان در پای سروقد چون سرو روان و زلف سر تا پاش بین
هوش مصنوعی: اگر شاخ سنبل را که در پای سرو قد به خاطر وزش نسیم و زیبایی خود سر فشاند، ندیدی، جوان زیبایی را ببین که مانند سرو ایستاده و زلفهایش تا پاهایش آویزان است.
خضر را خواهی که بینی بر لب آبحیاتشهپر طوطی بگرد شکر گویاش بین
هوش مصنوعی: اگر میخواهی خضر را ببینی، باید کنار آب حیات بروی و مانند طوطی بر روی شکر بگردی تا گویا او را مشاهده کنی.
ایکه پندم میدهی یکره بکویش بر گذرتا مرا معذور داری خنده زیباش بین
هوش مصنوعی: به کسی که نصیحت می‌کند میگوید: اگر واقعاً میخواهی به من کمک کنی و من را از عذرخواهی معاف کنی، باید به زیبایی خندیدنش توجه کنی، و این را به او نشان بدهی.
گفتمش جانرا ببوسی با تو سودا میکنمخنده زد بر من بطعنه گفت آن سوداش بین
هوش مصنوعی: به او گفتم اگر جانم را ببوسی، با تو معاملهای خواهم کرد. او با تمسخر به من خندید و گفت: ببین این معاملهات چیست.
میخورد خون دل ابن یمین میگون لبشور ز من باور نداری سرخی لبهاش بین
هوش مصنوعی: ابن یمین به شدت ناراحت و غمگین است، به طوری که این درد و رنج او به وضوح در چهرهاش و به خصوص در رنگ لبهایش نمایان است. اگر به او باور نداری، به لبهای سرخش نگاهی بینداز و دلیل غمش را ببین.