شمارهٔ ۲۴۸
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی و جذابیت یاسمن و معشوق پرداخته است. شاعر با تصاویری زیبا از گل و زلف و چشم، عشق و دلتنگی خود را نسبت به معشوق بیان می‌کند. او از بادی سخن می‌گوید که از زیبایی‌های معشوق داستانی نقل می‌کند و به تأثیر عمیق نگاه و زلف او بر دل می‌پردازد. در نهایت، شاعر به سوختن خود از عشق و شعلگی دل اشاره می‌کند که به خاطر زیبایی معشوق شکل گرفته است.
یا رب گلست عارض زیبات یاسمنیا بر فراز سرو شکفته است یاسمن
هوش مصنوعی: ای خدا، آیا زیبایی صورتت مانند گل یاسمن است یا اینکه یاسمن بر بالای سرو در حال شکفتن است؟
چشم تو آهوئیست که هنگام ترکتازباشد بسوی کشور جانهاش تاختن
هوش مصنوعی: چشم تو مانند آهویی است که در زمان حمله به سمت سرزمین جانها میدود.
میگفت با صبا ز رخت گل حکایتیباد صباش خرده زر کرد در دهن
هوش مصنوعی: او میگفت که با نسیمی، جراحی از زیبایی تو تعریف کرده است، و نسیم هم به خاطر زیباییات، طلاهایی در دهانش گذاشته است.
از چین زلف تو بختن نافه ئی رسیداز شرم شد سیه رخ آن نافه ختن
هوش مصنوعی: از چین و مجعد بودن زلف تو بویی خوش به مشام رسید و به خاطر شرم آن بوی خوش، چهرهاش تیره و غمگین شد.
کی با شکست حال دل زار میرسدزلفت که زیر هر خم او هست صد شکن
هوش مصنوعی: کسی که دلش شکسته و حال خوبی ندارد، چگونه میتواند به زلف تو دست یابد، در حالی که در هر پیچ آن، صد زخم و درد نهفته است؟
ایسرو سیمتن ز سرم سایه بر مدارکز تاب آفتاب غمت سوخت جان من
هوش مصنوعی: ای سایه زیبایت بر سرم، مرا از آفتاب غمت که جانم را سوزانده، بپوشان.
ابن یمین ز عشق تو پروانه وار سوختتا روی دلربای تو شد شمع انجمن
هوش مصنوعی: ابن یمین از عشق تو به اندازه پروانهای سوخت که برای نزدیک شدن به زیباییات مانند شمعی در جمع میدرخشد.