شمارهٔ ۲۵۱
هوش مصنوعی: این شعر درباره زیبایی و جذابیت معشوق است. شاعر از شیرینی لب معشوق و نور صورت او سخن می‌گوید و تاکید می‌کند که دل عاشقان همیشه به دنبال اوست. او همچنین به دردی که ناشی از عشق است اشاره کرده و می‌گوید که غم معشوق مانند خار در دل او نشسته و او را می‌آزارد. شاعر از زیبایی معشوق به عنوان آینه‌ای از حسن یاد می‌کند که نباید محو شود. در نهایت، شاعر با ستایش زیبایی‌های طبیعی، به مقایسه جمال معشوق با عناصر زیبای طبیعت می‌پردازد.
ای مرا از لب تو شهد و شکر نو بر نووز رخ و عکس رخت شمس و قمر نو بر نو
هوش مصنوعی: ای محبوب من، از لبهای تو شیرینی و شوری جدیدی به وجود میآید و از چهرهات و تصویر زیبایت، نور خورشید و ماه همواره نو و تازه میتابد.
بر هم افتاد ز باد سحری طره توبر مثال شکن آب شمر نو بر نو
هوش مصنوعی: باد سحرگاهی موهای تو را به هم ریخته، مانند آب که بر لبههای یک شکاف میریزد.
میروی و دل عشاق جهان در پی توبر هم افتاده همه راهگذر نو بر نو
هوش مصنوعی: وقتی تو میروی، دلهای عاشقان در سراسر جهان به دنبال تو بیقرار میشود و همه در مسیر خود دچار آشفتگی میشوند.
تا مرا خار غمت در جگر خسته نشستهست مانند گلم خون جگر نو بر نو
هوش مصنوعی: تا زمانی که غم تو مانند خاری در دل خستهام نشسته است، هر لحظه خون دل من تازه و تازهتر میشود.
مکن ایحور که آئینه حسنست رختناگهش زنگ فتد ز آه سحر نو بر نو
هوش مصنوعی: ای حور، نگذار که زیباییات در یک لحظه تحت تأثیر غم و اندوه قرار گیرد؛ چون ممکن است زنگار بر چهرهات بنشیند و تازگیات را از بین ببرد.
نشنید ابن یمین آنکه کسی جز تو کنددر همه دور قمر زیر و زبر نو بر نو
هوش مصنوعی: ابن یمین نمیداند که هیچکس جز تو نمیتواند در تمام دورانها، قمر را زیر و رو کند و نو به نو بیاورد.
در بر ماه ختن مشک ختاچین بر چینبر سر سرو چمن سنبل تر نو بر نو
هوش مصنوعی: در دل خوشگلیهایی که در شرق چین وجود دارند، عطر و زیبایی خاصی جریان دارد. در میان باغها و چمنزارها، گلهای سنبل تازه و زیبایی به چشم میخورند و درختان سرو از زیبایی این محیط بیشتر به چشم میآیند.