شمارهٔ ۲۵۲
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر، زیبایی و لطافت معشوقه‌اش را ستایش می‌کند و به احساسات عمیق خود نسبت به او می‌پردازد. او از عشق و آرزوی وصال سخن می‌گوید و تأکید می‌کند که جان و جهانش تنها برای رسیدن به معشوق ارزش دارد. شاعر همچنین نگرانی خود را از زوال زیبایی و لحظات خوش زندگی ابراز می‌کند و امیدوار است که این زیبایی همیشگی باشد. در نهایت، او به رمز و راز عشق اشاره می‌کند و خواهان بیان حال معشوق است.
ای ماه آسمان لطافت جمال توترسم همیشه بر تو ز عین الکمال تو
هوش مصنوعی: ای ماه، زیبایی و لطافت صورت تو مانند آسمان است. میترسم که زیبایی بینظیر و کامل تو همیشه در نزد من باشد و درخشش آن را ببینم.
همچون سواد چشم و سوید ای دل مرانور و سرور دیده و دل داد خال تو
هوش مصنوعی: ای دل، خال تو مانند رنگ سیاه چشم من است، که نور و شادی زندگیام را به من بخشیده.
از بسکه با تو راست دلم گر چه کج بودمحراب سازم ابروی همچون هلال تو
هوش مصنوعی: به خاطر محبت و صداقتی که با تو دارم، حتی اگر دل به سمت دیگری باشد، برای تو همچون هلال ماه، جایی خاص و مقدس ایجاد میکنم.
جان و جهان ز بهر وصال تو بایدمچه جان و چه جهان چو نباشد وصال تو
هوش مصنوعی: برای رسیدن به تو، باید جان و جهان را فدای تو کنم. چه فایدهای دارد جان و جهان، اگر به وصالت نرسم؟
روزی مرا برابر سالی بشب رسددر آرزوی طلعت فرخنده فال تو
هوش مصنوعی: روزی به اندازه یک سال زمان میگذرد تا من در انتظار چهره خوششانسی تو بمانم.
وقت زوال اگر چه بلندست آفتابای آفتاب حسن مبادا زوال تو
هوش مصنوعی: هرچند که شب هنگام خورشید در آسمان به نظر بلندتر میرسد، ای خورشید زیبایی، امیدوارم که زوال تو هرگز فرا نرسد.
ابن یمین بطره و خال معنبرشمی‌ده نشان آنکه بپرسد ز حال تو
هوش مصنوعی: ابن یمین با زیبایی و نشانهای که بر روی خال خود دارد، نشان میدهد که شخصی در حال پرسش درباره وضعیت تو است.