شمارهٔ ۲۶۳
هوش مصنوعی: این شعر درباره ی عشق و طلب محبت است. شاعر از معشوقش گله‌مند است که چرا به او توجهی ندارد و از او می‌خواهد که بگوید چه گناهی مرتکب شده که چنین بی‌محبت شده است. او بیان می‌کند که تمام عمرش عاشق معشوق بوده و نشان‌های درد و غم را در چهره‌اش دارد. شاعر از زیبایی لب‌های معشوقش می‌گوید و اشاره می‌کند که بودن در کنار معشوق برایش مانند نوشیدن زهر حیات‌بخش است. در نهایت، همه دردها و رنج‌هایش را به خاطر بی‌محبتی معشوق می‌داند و به پناهگاه خداوند امیدوار است. این متن تصاویری از عشق، درد، و امید را به تصویر می‌کشد.
پری رخا نکنی هیچ سوی بنده نگاهچه کرده ام چه خطا شد بگو که چیست گناه
هوش مصنوعی: بر چهره زیبای تو نمیتوانم هیچگاه نگاه کنم، چون نمیدانم چه کار کردهام یا چه خطایی انجام دادهام؛ بفرما که گناه من چیست؟
منم که دعوی عشق تو میکنم همه عمربسست سرخی و زردی اشک و چهره گواه
هوش مصنوعی: من به مدت طولانی ادعای عشق تو را میکنم، در حالی که چهرهام با اشکهای سرخ و زرد گواهی بر این ادعاست.
شکر که طوطی جانرا غذا دهد لب تستزهی حلاوت لب لا اله الا الله
هوش مصنوعی: خوشا که زبان عشق و محبت، مانند طوطی، به جان من روح میبخشد و لبی که به ذکر "لا اله الا الله" مزین است، همچون غذایی شیرین، به من طراوت و شادابی میدهد.
بخاک پای عزیزت که خضر را ماندبر آب چشمه حیوانت رسته مهر گیاه
هوش مصنوعی: به خاک پای محبوب تو، همانند خضر که بر آب چشمه حیات ایستاده است، محبت تو مثل گیاهی سرسبز و زنده است.
سفید شد همه کس را که حال ابن یمینز دست جور تو مانند خال تست سیاه
هوش مصنوعی: همه افراد به خاطر ظلم و ستم تو دچار غم و اندوه شدهاند، و حال ابن یمین به شدت تحت تأثیر این وضعیت قرار گرفته است، مانند خال سیاهی که بر روی پوست سفید نمایان میشود.
ز دست جور تو مسکین دلم پناهی خواستبر آستان خودش شاه عهد داد پناه
هوش مصنوعی: دل بیدرد من از ظلم تو به شدت آسیب دیده و به دنبال محلی برای آرامش است. نزد معشوق خودم رفتم و او به من وعده داد که حمایتم کند.
سر ملوک جهان پادشه طغایتمورکه در پناه خدا باد با جلالت و جاه
هوش مصنوعی: من برترین پادشاهان جهان هستم و تحت حمایت خدا قرار دارم، با شکوه و عظمت.