شمارهٔ ۲۷۰
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی و تاثیر آن بر آینه پرداخته است. شاعر می‌گوید اگر نور زیبای چهره‌ات بر آینه بیفتد، آینه دیگر تیره و کدر نخواهد بود. همچنین، اگر آینه به چهره‌ات نگاه کند، به وضوح تصویر تو را در خود نشان می‌دهد. لبخندت هم می‌تواند به آینه جانی تازه ببخشد و آن را پر از زیبایی کند. شاعر همچنین از تلاش آینه برای رسیدن به صافی و زیبایی مشابه روی معشوق سخن می‌گوید و تأکید می‌کند که هیچ کس به پای زیبایی تو نرسیده است. در نهایت، شاعر از دل خود که مانند آینه‌ای صاف است، سخن می‌گوید و به جستجوی درون خود می‌پردازد.
گر نور روی روشنت افتد بر آینهاز زنگ تیره می نشود دیگر آینه
هوش مصنوعی: اگر نور زیبایت بر آینه نمودار شود، دیگر لکهها و زنگارهای تیره نمیتوانند مانع درخشندگی آینه شوند.
ور آینه به پیش رخ چون مه آوریگردد مصور از رخ تو جان در آینه
هوش مصنوعی: اگر آینه در برابر چهره‌ات مانند ماه روشن شود، جان من در آینه از چهرهی تو منعکس خواهد شد.
در روی آینه چو تبسم کنی بلطفگردد صدف مثال پر از گوهر آینه
هوش مصنوعی: وقتی بر روی آینه لبخند میزنی، آینه به زیبایی جلوهاش را بیشتر می‌کند، مانند صدفی که به خاطر درونش پر از گوهر میشود.
میخواست تا شود بصفا همچو روی توصد سوز و تاب یافت ز آهنگر آینه
هوش مصنوعی: میخواست مثل چهرهی تو زیبا و خالص شود و برای رسیدن به این خواسته، صد درد و رنج کشید تا مانند آینه‌ای از آهنگر برآید.
روی تو آینه است و خطت عنبر ترستنگرفت هیچکس چو تو عنبر در آینه
هوش مصنوعی: صورتت چون آینه است و خطوط صورتت خوشبوتر از عطر عنبر است؛ هیچ کس مانند تو، عطرعنبر را در آینه نمیزند.
از آب حسن سبزه دمیدست بر گلتزنگ آورد هر آینه چون شدتر آینه
هوش مصنوعی: از زیبایی و خوشبویی گل، سبزه و گیاه درخشانی به وجود آمده است که هر بار که به آن نگاه میکنیم، زیباییاش بیشتر و بیشتر نمایان میشود.
ابن یمین چو آینه دل با تو صاف کردآخر دلش بجو که بود در خور آینه
هوش مصنوعی: ابن یمین مانند آینه‌ای صاف و شفاف با تو رفتار کرده است. ولی باید به جستجوی دل او بپردازی و ببینی چه چیزی شایسته است که در دل این آینه منعکس شود.