شمارهٔ ۲۹۷
هوش مصنوعی: این شعر درباره زیبایی و جذابیت معشوق است. شاعر به تنگنای دهن و شیرینی آن اشاره می‌کند و از زیبایی چهره معشوق تعابیری زیبا می‌آورد. او از آشفتگی دل خود به خاطر موهای پریشان معشوق سخن می‌گوید و خود را به یوسف تشبیه می‌کند که دلش به چال زنخدان معشوق بسته شده است. شاعر همچنین به چشم‌های زیبا و لبخند معشوق اشاره می‌کند و از عشق و آرزوی بوسیدن لب‌های او سخن می‌گوید. در کل، شعر نگاهی عمیق به زیبایی و عشق دارد و بیانگر احساسات و اشتیاق شاعر است.
تنگ شکرست این دهن ایجان که تو داریرشک قمرست این رخ رخشان که تو داری
هوش مصنوعی: این دهان که تو داری مانند تنگی پر از شیرینی است و چهرهات همچون قمر، زیبا و درخشانتر از هر چیز دیگری است که قابل مقایسه با آن باشد.
یکلحظه دل اندر بر من جمع نباشدز آشوب سر زلف پریشان که تو داری
هوش مصنوعی: دل من هرگز آرام نمیگیرد و همیشه دچار آشفتگی است به خاطر زیبایی و شلوغی موهای پریشان تو.
در حسن توئی یوسف و این طرفه که ما رادل بسته آنچاه زنخدان که تو داری
هوش مصنوعی: تو زیبا هستی مانند یوسف، و جالب اینکه دل ما به آن فرورفتگی زیبای خال صورتت وابسته است.
عناب فتادست ز بادام دو چشممتا دیده ام آن پسته خندان که تو داری
هوش مصنوعی: چشمهایم به خاطر دیدن تو مانند دو میوه خوشرنگ و لطیف هستند، و من از این که تو را میبینم، شگفتزده و خوشحال شدهام.
افسون تب عشق من ار نیست بگو چیستبر گرد شکر آنخط خوش خوان که تو داری
هوش مصنوعی: اگر جادو و جاذبه عشق من نیست، پس چه چیزی میتواند باشد؟ بگو چرا در اطراف صدای شیرین و زیبا که تو داری، این عشق و شور و شوق وجود ندارد.
تا صورت از اینسان که ترا هست بخوبینا خوب بود سیرت از اینسان که تو داری
هوش مصنوعی: اگر صورت تو به خاطر زیبایی و جذابیتی که دارد، ناپسند و زشت باشد، آنگاه چهره و شخصیت تو هم باید به همین شکل باشد.
گر دست دهد ابن یمین را که بجانیبوسی خورد از لعل در افشان که تو داری
هوش مصنوعی: اگر فرصت مناسبی پیش بیاید، ابن یمین آرزو دارد که جان خود را فدای بوسهای کند که از لب‌های زیبای تو میچکد.
جان در سر سودا کند و باک نداردیکدم پی آن بوسه ارزان که تو داری
هوش مصنوعی: آدم هیچ نگران نیست و تمام حواسش به یک آرزوی دلانگیز است، حتی اگر فقط لحظهای بخواهد آن بوسه را که تو به راحتی در اختیار داری، به دست آورد.