شمارهٔ ۳۱۹
هوش مصنوعی: موضوع این شعر درباره عشق و خلوت با معشوق است. شاعر می‌گوید اگر یک لحظه با معشوقش در کنار هم باشد، تمام غم‌ها و غبارهای زندگی به فراموشی می‌روند. او بر این باور است که در این دمی که با محبوب است، ارزش آن بیشتر از تمام دارایی‌های دنیاست. شاعر همچنین یادآور می‌شود که عشق واقعی، حتی با غم و مشکلات همراه است، اما عاشق باید امید به خوشی را از دلبر خود نگه دارد. او به اهمیت اختیار و انتخاب نیز اشاره می‌کند و می‌گوید که نباید به دنبال چیزهای زودگذر و فانی بود. در پایان، به حسرت و درد دل اشاره می‌کند که در عشق خود دارد و می‌گوید اگر عشقش را نمی‌داشت، چشمه اشک از چشمانش نمی‌چکید.
گر نشینم با تو در خلوت به شادی یک دمیاز غبار خود نبیند چشم دل دیگر نمی
هوش مصنوعی: اگر در خلوت با تو بنشینم و لحظهای شاد باشم، چشمی که به دل من است دیگر غباری نخواهد دید.
حاصل از عالم دمی دانم که گویم با تو رازاهل دلرا زین دمی خوشتر ز ملک عالمی
هوش مصنوعی: من درک میکنم که لحظهای که با تو هستم، از تمام زیباییها و لذات جهان بهتر است و این لحظه برایم حاوی رازهای عمیق دلباختگان است.
ایدل از دلبر مدار امید شادی بهر آنکعاشقانرا بهره از معشوق بس باشد غمی
هوش مصنوعی: ای دل، از محبوب خود امید شادی نداشته باش، زیرا عاشقان را همین که عشق و معشوقی در زندگیشان وجود داشته باشد، کافی است و غم آنها هم از این بابت کم می‌شود.
گر خرد داری بگرد بهگزینی پر مگردکز پی این دور ماند از خلد همچون آدمی
هوش مصنوعی: اگر عقل و فهمی داری، به بهترین چیزها توجه کن و خودت را به پیگردی و تلاش های بیهوده مشغول نکن؛ زیرا اگر به دنبال چیزهای غیرمفید باشی، همانند آدمی میمانی که از بهشت بیرون رانده شده است.
ز آتش دل در هوایت این تن خاکی منسوختی گر چشمه چشمم نمیدادی نمی
هوش مصنوعی: دل من در عشق تو مانند آتش میسوزد و اگر چشمی برای گریهام نداشتی، این تن خاکی من نیز نخواهد سوخت.
بر کنار چشم او نگذاشت با ابن یمینز آنچه بودش جز غم و صبری زهر بیش و کمی
هوش مصنوعی: در کنار چشم او، ابن یمین چیزی جز غم و صبر نمیبیند، حتی زهر و تلخی هم فراوان است و کمی از خوشی نمیماند.