شمارهٔ ۳۲۱
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از زیبایی و خاص بودن محبوبش سخن می‌گوید و او را با گل‌ها و طبیعت زیبا مقایسه می‌کند. محبوب او به قدری منحصر به فرد است که هیچ‌کس نمی‌تواند مانند او پیدا شود. شاعر از احساسات深 و درد عشق خود می‌گوید و ابراز می‌کند که چگونه این عشق برایش گرانبها و شکننده است. او ناراحتی خود را از فاصله‌ای که بین خود و محبوبش وجود دارد، به تصویر می‌کشد و به زیبایی و جذابیت محبوب اشاره می‌کند که حتی یعقوب، پدر یوسف، را نیز به یاد می‌آورد. در نهایت، او از محبوبش می‌خواهد که به احساساتش احترام بگذارد و دست از بی‌توجهی بردارد.
من ندیدم نشنیدم که بود در چمنیهمچو بالای تو سروی و چو رخ نسترنی
هوش مصنوعی: من هرگز در چمنی، مانند قامت تو سرو یا مانند چهره نسترن ندیده و نشنیدهام.
چند از رسته دندان چو عقد گهرتصدفش جوهر فردی شده یعنی دهنی
هوش مصنوعی: چند دندان از رستهاند، همانطور که مروارید در صدف وجود دارد، یعنی اینکه در دهنی خاص قرار گرفتهاند.
تا گل عارضت اندر چمن حسن بودکی خوش آید بدلم یاسمنی یاسمنی
هوش مصنوعی: تا زمانی که چهرهٔ تو در باغ زیباییها باشد، دل من چگونه میتواند به یاسمنرنگی و عطر آن دلخوش باشد؟
دگر از مادر ایام نزاید پسریچون تو یاقوت لبی سنگدلی سیمتنی
هوش مصنوعی: دیگر زمانه نمی‌تواند پسری چون تو به دنیا بیاورد، تو که لبانی همچون یاقوت داری و دل سنگی.
تا دلم بشکند اندر خم زلفت بطفیلافکنی هر نفس از وی شکنی بر شکنی
هوش مصنوعی: تا زمانی که دلم تحت تأثیر زیباییهای موهایت بشکند، تو هر نفس که از آن موها جدا میکنی، دل من را نیز بیشتر شکسته و نابود میکنی.
مکن ایدوست بدستان مفکن در پایمز آنکه سر حلقه عشاق نیابی چو منی
هوش مصنوعی: هرگز به دوستی که به تو آسیب میزند، اعتماد نکن و بر پای من قرار مگیر، زیرا در میان عاشقان، مثل من را پیدا نخواهی کرد.
تو شدی یوسف مصری و ولی ابن یمینگشت یعقوب صفت ساکن بیت الحزنی
هوش مصنوعی: تو مانند یوسف در مصر شدهای و یعقوب، که فرزند یمین اوست، به وصف دلتنگی و غم مشغول است.