شمارهٔ ١٨
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به بررسی تاریخ و شخصیت‌های بزرگ گذشته می‌پردازد و می‌گوید که بزرگان آن زمان به خوبی نام خود را در تاریخ ثبت کرده‌اند. اما نسبت به بزرگان عصر خود ابراز ناامیدی می‌کند و آنها را افرادی خودخواه می‌داند که تنها به فکر منافع شخصی خود هستند و از همدیگر فاصله گرفته‌اند. شاعر به نقد کسانی می‌پردازد که به مدح این افراد می‌پردازند و آنها را به بی‌معنا بودن کارشان محکوم می‌کند.
شبی در تواریخ کردم نگاهشعار بزرگان پیشینه را
هوش مصنوعی: روزی به تاریخها نگاه کردم و نوشتههای بزرگانی را که در گذشته شناخته شده بودند مطالعه کردم.
درم را بدانگونه افشانده اندکه در پیش مرغان کسی چینه را
هوش مصنوعی: در خانهام به گونهای شرایط را فراهم کرده‌اند که مانند پرندگان کسی جرات نمیکند در مورد من حرفی بزند یا درخواستی کند.
ولیکن بزرگان این عصر ماکه صیقل زنند از دل آئینه را
هوش مصنوعی: اما بزرگان زمانه ما کسانی هستند که میتوانند دل را همچون آئینه جلا دهند.
چنانند کز بهر توفیر خویشز هفته بدزدند آدینه را
هوش مصنوعی: آنها به قدری خودخواه هستند که حتی روز جمعه را به خاطر منافع خود به سرقت میبرند.
هر آنکس که مدح چنینها کندنهد در بر گاو لوزینه را
هوش مصنوعی: هر کسی که از این افراد تمجید کند، خود را به دردسر میاندازد و به کار بیهودهای مشغول میشود.