شمارهٔ ۶٣
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به رابطه‌اش با دیگری اشاره می‌کند و می‌گوید که اگر آن فرد با او بد کند، او نگران نیست و امیدی هم به خوبی آن فرد ندارد. او به محنت‌هایی که از دوری آن شخص متحمل می‌شود، اعتنا نمی‌کند و معتقد است که تحمل سختی‌ها برای اهل هنر امری طبیعی و دائمی است. شاعر به فضایل زندگی اشاره می‌کند و می‌گوید که هر کمالی که در او وجود دارد، ممکن است در نظر دیگری نقصی به شمار آید. او همچنین به محدودیت‌های دید و درک انسان‌ها اشاره می‌کند و می‌گوید که اگر کسی نتواند زیبایی‌ها را ببیند، این مشکل از خود اوست نه از حقیقت آن beauty.
یفلک با من اگر بد کنی ار نیک رواستنه مرا از تو هراس و نه بتو امیدست
هوش مصنوعی: اگر تو با من بدرفتاری کنی، جای نگرانی نیست، چون نه از تو میترسم و نه به خوبیهای تو امیدوارم.
ور دلم محنت دور تو کشد باکی نیسترسم محنت کشی اهل هنر جاویدست
هوش مصنوعی: اگر دلم به خاطر دوری تو رنج ببرد، نگران نیستم؛ زیرا تحمل رنج برای اهل هنر همیشگی و همواره است.
تیر گردون همه انواع فضایل داردلیک در ملک طرب کامروا ناهیدست
هوش مصنوعی: تیر زمان همه نوع فضیلت و خوبی را در بر دارد، اما در سرزمین شادی و سرور، خوشبختی و کامروایی به دست ناهید (الهه عشق و زیبایی) است.
هر کمالی که مرا هست تو نقصان بینیچه کنم عود ز جهل تو چو شاخ بیدست
هوش مصنوعی: اگر هر خوبی و کمالی که در من هست را تو نقص و عیب میدانی، من چه کار میتوانم بکنم؟ شبیه به این است که جهل تو مانند شاخ بید، عود و خوشبویی را از خود دور می‌کند.
ور سفالی بود اندر نظرت جام جمیگنه از خفت عقل است نه از جمشیدست
هوش مصنوعی: اگر در نظر تو ظرفی سفالی باشد، این که گناه را به عقل مربوط کنی، ناشی از خامی خودت است نه از مقام جمشید.
چشم خفاش اگر پرتو خورشید ندیدجرم بر دیده خفاش نه بر خورشیدست
هوش مصنوعی: اگر چشم خفاشی نور خورشید را نبیند، اشکالی ندارد که نقص را به خود او نسبت بدهیم نه به خورشید.