شمارهٔ ٧٢
هوش مصنوعی: این شعر به شکایت و گلایه از وضعیت معیشتی و کمبودهای زندگی اشاره دارد. شاعر از روزگار می‌خواهد که اوضاع مالی‌اش را بهبود بخشد و از تنگدستی رهایی یابد. او همچنین به عدم حمایت دیگران از کسی که به دنبال نان و معاش زندگی است، اشاره می‌کند و تأکید می‌کند که حتی عاقل‌ترین افراد نیز در این مسیر با دشواری‌ها روبه‌رو هستند. در نهایت، شاعر به اهمیت تلاش و جستجوی زندگی بهتر می‌پردازد و هشدار می‌دهد که نباید از آب حیات و زندگی واقعی دور شد.
ای روزگاز از تو بوجه معاش خویشقانع شدیم ترک بگیر این مضایقت
هوش مصنوعی: ای روزگار، ما از تو برای تأمین معیشت خود راضی شدهایم؛ پس این مشکلات را کنار بگذار و از ما دور کن.
یا رب چه موجبست که با عاقلی اگرنانی طلب کند نکند کس موافقت
هوش مصنوعی: پروردگارا، چه دلیلی وجود دارد که وقتی یک فرد عاقل برای کسب روزی تلاش می‌کند، هیچکس به او کمک نمیکند یا به او نمیپیوندد؟
کون خری گر از پی آب خضر شودبا او کند دو اسبه سعادت مرافقت
هوش مصنوعی: اگر خر به دنبال آب خضر برود، با او دو اسب خوشبختی همراهی خواهند کرد.
آری میان فکرت ما و قضای حقنادر شود گشاده طریق مصادقت
هوش مصنوعی: بله، گاهی اوقات بین فکر ما و حکم الهی فاصله میافتد و نتایج مشی و تلاش ما برای رسیدن به آن، به سختی و کم پیش میآید.
ابن یمین ز سفله مجوی آب زندگیگر جان ز تشنکی کند از تن مفارقت
هوش مصنوعی: از افراد پست و بیارزش، به دنبال آب حیات نروید. زیرا اگر جان به خاطر تشنگی از بدن جدا شود، دیگر هیچ چیزی از آن باقی نخواهد ماند.