شمارهٔ ٧۵
هوش مصنوعی: این شعر به مفهوم آشنایی و روابط انسانی می‌پردازد و تأکید می‌کند که نباید به دنبال جلب توجه یا طمع از دیگران باشیم. نویسنده پیشنهاد می‌کند که در عزلت و کنج‌نشینی بهتر می‌توان به آرامش رسید و در امان ماند. در نهایت، او به این نکته اشاره می‌کند که آنچه برای ما مقدر است، قطعا به ما خواهد رسید و نیازی به تلاش بی‌فایده برای جلب توجه دیگران نیست.
آشنائی خلق درد سرستمعتکف باش تا ندانندت
هوش مصنوعی: دوستی و آشنایی با مردم برای انسان مشکلاتی ایجاد می‌کند، بنابراین بهتر است خود را از نظر اجتماعی دور نگهداری تا کسی از وجودت باخبر نشود.
گرد هر در مگرد بهر طمعورنه چون سگ ز در برانندت
هوش مصنوعی: به دور در کسی نچرخ، فقط به خاطر منافع شخصی. زیرا در این صورت، مانند سگی که از در بیرون انداخته میشود، تو را نیز طرد خواهند کرد.
گر شوی گوشه گیر چون ابروبر سر دیده ها نشانندت
هوش مصنوعی: اگر در زندگی منزوی و گوشهگیر شوی، مانند ابرو که بر روی چشمان قرار دارد، دیگران توجه خاصی به تو خواهند داشت و تو را در نظر خواهند گرفت.
اینهمه جد و جهد حاجت نیستآنچه روزی است میرسانندت
هوش مصنوعی: همه این تلاشها و کوششها برای رسیدن به خواستهات ضروری نیست؛ زیرا آنچه مقدر شده، در نهایت به تو خواهد رسید.