شمارهٔ ٨٠
هوش مصنوعی: این شعر به موضوعات دانش و فضیلت می‌پردازد و بیان می‌کند که کسب علم و فضل از مال و ثروت نیست. شاعر می‌گوید که علم برترین سرمایه است و جهل با وجود ثروت هیچ ارزشی ندارد. او از فقر خود با افتخار یاد می‌کند و می‌گوید که بازگشت او به مسیر درست به دلیل عقل و آگاهی‌اش است. در نهایت، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که مقدرات زندگی او به شیوه‌ای پیشرفته است و زندانی که در آن به سر می‌برد، در حقیقت مقابل عظمت خداوند قرار دارد.
از مال مهتری نبود کسب فضل کنکانکس که فاضلست بگیتی مسو دست
هوش مصنوعی: از ثروت و دارایی دیگران بهرهای نبر و به دنبال کسب علم و فضیلت باش؛ زیرا کسی که فاضل و با دانش است، دیگران را به خود جذب می‌کند و در دنیا مشهور و محترم میشود.
گر جهل با غناست همه عاران کس استبا فقر ساختیم که فخر محمدست
هوش مصنوعی: اگر جهل با ثروت همراه باشد، همه در حقیقت عریان و بیپناه هستند. ما با فقر زندگی میکنیم، اما این فقر موجب افتخار ماست، همچون افتخار محمد (ص).
باز آمدم از آنچه هوا بود رهنماشعقلم نمود راه که این عود احمدست
هوش مصنوعی: من دوباره به آنچه که در دل داشتم برگشتم، عقل من به من نشان داد که این عود، بوی خوش و خاصی دارد که از آن بوی عطر احمد منبعث میشود.
چون با قضا مرام موافق نهاده اندزندان مرا مقابل صرح ممرد است
هوش مصنوعی: چون تقدیر و سرنوشت به نفع من پیش آمده، احساس میکنم که زندانم در برابر قصر و مکان زیبای زندگی قرار دارد.