شمارهٔ ١١۵
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی به ارزش تنهایی و عزلت اشاره می‌کند. شاعر می‌گوید که هیچ چیز بهتر از زندگی در تنهایی وجود ندارد و این نوع سعادت برای هر کسی دست نمی‌دهد. او به این موضوع می‌پردازد که این حالت فرخنده تنها برای کسی پیش می‌آید که به فکر آینده نیست و در عزلت، آرامش و فراغت را می‌یابد. همچنین، در سخن اهل هنر و در لذت‌های خلوت، حقیقت تنهایی احساس می‌شود. شاعر در نهایت بر این باور است که اگر کسی چنین آرامشی را به دست آورد، نباید آن را به چیز دیگری بفروشد زیرا ارزشمند است.
در جهان هیچ به از عزلت و تنهائی نیستوین سعادت ز در مردم هرجائی نیست
هوش مصنوعی: در دنیا هیچ چیزی بهتر از تنهایی و دوری از دیگران نیست و این خوشبختی در دسترس مردم هرگز نیست.
اینچنین دولت فرخنده کسی یابد و بسکه وی امروز در اندیشه فردائی نیست
هوش مصنوعی: تنها کسی میتواند چنین خوشبختیای را تجربه کند که امروز را غنیمت بشمارد و به فکر فردا نباشد.
گوشه خلوت و در وی سخن اهل هنرگر بود در نظر اندیشه تنهائی نیست
هوش مصنوعی: اگر در گوشهای آرام و خلوت، سخن هنرمندان را بشنوی، در نظر تو هیچ نوع اندیشهای از تنهایی وجود نخواهد داشت.
گنج عزلت که فراغی و رفاغی است در اوبخوشی کمتر ازین منظر مینائی نیست
هوش مصنوعی: تنهایی و آرامش، جایی است که میتوان در آن آرامش و آسایش واقعی را یافت، و در این مکان، خوشیها کمتر از زیباییهای جذاب و دلنواز نیست.
گر بدست آید از نیکو نه مباد ابن یمینبفروشد بجهانیش که سودائی نیست
هوش مصنوعی: اگر به دست آوردن چیز خوب ممکن شود، ابن یمین نباید آن را به خاطر دنیایش بفروشد، زیرا در اینجا سودی وجود ندارد.