شمارهٔ ١۵٢
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به مقایسه دندان‌ها و سن می‌پردازد. او می‌گوید در جوانی دندان‌هایش قوی و مانند سندان بوده‌اند، اما اکنون که پیر شده است، دندان‌ها ضعیف شده و ناتوانی را تجربه می‌کند. او به این واقعیت اشاره می‌کند که اگر کسی ضعیف شود، عجیب نیست، زیرا این مرحله از زندگی طبیعی است و در نهایت ضعف و ناتوانی برای همه اتفاق می‌افتد.
گر چو سندان بود ترا دندانچون کهن شد ز دردمندانست
هوش مصنوعی: اگر دندانت مانند سندان سخت باشد، نشان از این است که به خاطر درد و رنجی که کشیدهای، قوی و فرسوده شدهای.
در جوانی مرا چو سندان بودآنچه دندان و وزن دندانست
هوش مصنوعی: در جوانی، آنچه مرا به سختی و استحکام میکشاند، همانند سندان بود، که نشاندهندهی وزن و قدرت دندان است.
وین زمانم که نوبت پیری استضعف دندان و وهن حمدانست
هوش مصنوعی: این زمان که به دوره پیری من رسیدهام، ضعف دندان‌ها و ناتوانی در بدن طبیعی و قابل قبول است.
گر یکی ناتوان شود چه عجبچند کارم کند نه سندانست
هوش مصنوعی: اگر کسی ناتوان شود، جای تعجب نیست که چند کار از او برنمیآید، زیرا او مانند سندان نیست که بتواند بار زیادی را تحمل کند.