شمارهٔ ١۶٢
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به وصف فواید و لطفهای الهی میپردازد و میگوید که هر زمان این لطفها به اندازۀ کافی وجود ندارد. او اشاره میکند که در برابر وعدههای الهی نیکی و صبر لازم است، اما معصومیت و صبر حضرت ایوب و عمر نوح را ندارد. در نهایت، تأکید میکند که با وجود این کمبودها، امید به وفای وعدههای الهی دارد.
من نگویم که از فوائد توهر زمانی دو صد فتوحم نیست
هوش مصنوعی: من نمیگویم که در هر زمانی به اندازهی دوصد فایده از تو بهره نمیبرم.
یا که لطف مسیح خاصیتتمدد زندگی و روحم نیست
هوش مصنوعی: یا اینکه مهربانی مسیح به من کمک نمیکند که زندگیام را بهتر کنم و روحم را زنده نگه دارد.
وعده تو وفا شود لیکنصبر ایوب و عمر نوحم نیست
هوش مصنوعی: اگر چه وعده تو ممکن است به حقیقت بپیوندد، اما صبر ایوب و عمر نوح را ندارم.