شمارهٔ ١۶٩
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از تلاش برای دستیابی به معیشت و زندگی بهتر سخن می‌گوید. او به دنبال نانی است که از راه کار و زحمت کشیدن به دست آید و نمی‌خواهد برای دو نان، خود را به زحمت بیندازد یا در برابر دیگران ذلیل شود. در انتها، او به آزادی و مقام سلطنت اشاره می‌کند و شادی و افتخار ناشی از آزادی را بر می‌شمارد.
مرا نیمه نانی که در خور بودبدست آورم از ره دهقنت
هوش مصنوعی: من به دنبال یک لقمه نانی هستم که از راه دلسوزی و تلاش یک کشاورز به دست آید.
چو دو نان نخواهم نمودن دگربرای دو نان پیش کس مسکنت
هوش مصنوعی: اگر برای دو نان خود به دیگران دست نیاز دراز نکنم، پس مسکنت و فقر را خواهم پذیرفت.
من و گنج آزادگی بعد از اینزهی پادشاهی زهی سلطنت
هوش مصنوعی: من و آزادی، دیگر نیازی به پادشاهی و سلطنت نداریم.