شمارهٔ ١٩٢
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر می‌گوید که زندگی در این دنیا همواره با رنج و سختی همراه است و به راحتی نمی‌توان به آسایش دست یافت. او به خرد می‌گوید که جایی در این جهان وجود ندارد که بتوان به‌طور دائم از رنج فارغ بود. خرد پاسخ می‌دهد که باید از آرزوهای ساده‌لوحانه گذشت، زیرا هیچ چیز با ارزش بدون درد و مشقت به دست نمی‌آید. راحتی و آسایش در این دنیا مانند پرنده‌ای افسانه‌ای نادر است و فراموشی از آن فقط یک نام است. او همچنین تأکید می‌کند که زندگی بدون رنج ممکن نیست و نباید به خود فشار بیش از حد آورد. در نهایت، شاعر هشدار می‌دهد که با تحمل و صبر می‌توان از مشکلات عبور کرد، چرا که زندگی دشوار است و نباید خود را تحت بار سنگین رنج قرار داد.
با خرد گفتم که داری در جهان جایی چنانکاندر او دلخسته‌ای یک دم برآساید ز رنج
هوش مصنوعی: با عقل و فهم به خودم گفتم که در این دنیا جایی برای تو وجود دارد، جایی که بتوانی لحظهای از رنج و دلشکستگیات آرام بگیری.
گفت بگذر ز آن و این ساده‌دلی‌ها ترک گیرزان که نتوان یافتن بی‌خار گل، بی‌مار گنج
هوش مصنوعی: بگذار از این مسائل و بیخودسازیها عبور کنی و سادهدل نباش. باید در نظر داشته باشی که نمیتوانی گلی زیبا پیدا کنی بدون آنکه خارهایش را تحمل کنی یا بدون اینکه با خطراتی مانند مار برخورد کنی.
هست راحت در جهان مانند عنقا در زمانغیر نامی نیست از وی اندرین دار سپنج
هوش مصنوعی: در این دنیا راحتی و آسایش مانند پرنده‌ای افسانه‌ای به نام عنقا است که به سختی پیدا میشود و در زمانهای دیگر نامی از آن نیست. در این دنیا هیچ نشانهای از آن آسایش به چشم نمی‌آید.
کس در این ایوان ششدر چون دمی بی‌رنج زیستراحت جانت همی‌باید گذر زین چار و پنج
هوش مصنوعی: در این جایی که زندگی میگذرانیم، هیچکس نمیتواند بدون درد و رنج، آرامش واقعی را تجربه کند. بنابراین، روح تو نیز باید از این چهار و پنج مشکل و چالش عبور کند تا به آرامش برسد.
منزلت دور است و ره دشوار و تو نازک‌مزاجبار بیش از حد طاقت بر تن مسکین مسنج
هوش مصنوعی: مقام و منزلت تو دور از دسترس است و راه رسیدن به آن سخت و دشوار است. تو هم انسان حساسی هستی و نباید بیش از حد توان خود بار سنگینی بر دوش بگذاری.