شمارهٔ ٢٠۶
هوش مصنوعی: این شعر به دلنوشتههایی درباره رفتارهای نیک و بد اشاره دارد. شاعر میگوید که در روزگار سخت نباید به اعمال بد و ناپسند توجه کرد و در عشق نمیتوان کسی را سرزنش کرد. همچنین، او توصیه میکند که نباید در جمع آزادگان بدگویی کرد و اگر کسی از ما بدی ببیند، باید تلاش کنیم تا نظر او را تغییر دهیم. از دست دادن یار قدیمی به خاطر دوستان جدید نیز ناپسند است. شاعر بر اهمیت وحدت و دوستی تأکید کرده و میگوید که هر کسی که بدی را قبیح بداند، هیچ رفتار زشتی را از او انتظار نمیرود.
ای دل از احداث روزگار نگردیبد کنش و زشتخو که نیک نباشد
هوش مصنوعی: ای دل، از ساختار و تغییرات روزگار ناامید نشو و از بدیها و خصومتها دوری کن، چون در نهایت هیچ چیز خوب نمیشود.
مست خرابات عشق را بملامتسنگ مزن بر سبو که نیک نباشد
هوش مصنوعی: نمیتوانی کسی را که در عشق غرق است، سرزنش کنی و به او انتقاد کنی؛ زیرا این کار بیفایده است و نتیجهای نخواهد داشت.
در پس آزادگان بهیچ طریقیپیش کسان بد مگو که نیک نباشد
هوش مصنوعی: هرگز در حضور آزادگان به کسی که بد است، سخن ناگو نیاورید که این کار اخلاقی نیست.
گر بدیئی بیند از تو کس که مبینادزود دلش را بجو که نیک نباشد
هوش مصنوعی: اگر کسی از تو بدی ببیند و این بدی را مشاهده کند، به سرعت دلش را جستوجو کن، چون این نشانهای است که او نیکو نیست.
یار کهن را بهیچ رو مده از دستبهر حریفان نو که نیک نباشد
هوش مصنوعی: هرگز یار قدیمی خود را به خاطر رقبای جدید از دست نده، زیرا آنها نیکو نیستند.
با همگان باش یکزبان و مگردانرشته وحدت دو تو که نیک نباشد
هوش مصنوعی: با همه افراد با یک زبان و احساس مشترک برخورد کن و نگذار که پیوند اتحاد شما قطع شود، زیرا این کار خوب نیست.
هر که بداند که بد چگونه قبیح استهیچ نیاید ازو که نیک نباشد
هوش مصنوعی: هر کس که بدی را بداند و زشت بداند، از او انتظار نمیرود که کار نیک انجام دهد.