شمارهٔ ٢٠۵
هوش مصنوعی: این شعر به بیان این نکته میپردازد که سفر، با همه خطراتش، فرصتی برای به دست آوردن تجربهها و دانستههای جدید است. شاعر به این موضوع اشاره میکند که در زندگی، هر فردی که در کنج عزلت بماند و از چالشها دوری کند، نمیتواند از زیباییها و نعمتهای زندگی بهرهمند شود. او میگوید که هر کس که از تلاش و جستجو هراس داشته باشد، هرگز به موفقیت و ثروت دست نخواهد یافت. بنابراین، باید به استقبال چالشها رفت و از آنها درس گرفت تا به دستاوردهای بیشتری نائل شد.
ای دل ار چند در سفر خطرستکس سفر بیخطر کجا یابد
هوش مصنوعی: ای دل، اگرچه در سفر خطرهایی وجود دارد، اما هیچکس نمیتواند سفری بدون خطر پیدا کند.
آنچه اندر سفر بدست آیدمرد آن در حضر کجا یابد
هوش مصنوعی: آنچه در سفر به دست میآید، مرد در خانه و در آرامش نمیتواند پیدا کند.
هر که در سایه گشت گوشه نشینتابش ماه و خور کجا یابد
هوش مصنوعی: هر کسی که در سایه و گوشه نشسته است، نمیتواند به روشنی و تابش ماه و خورشید دست یابد.
وانکه در بحر غوطه می نخوردسلک در و گهر کجا یابد
هوش مصنوعی: کسی که در دریا شنا نمیکند، چگونه میتواند مروارید و گوهر پیدا کند؟
وانکه پهلو تهی کند ازکانصره سیم و زر کجا یابد
هوش مصنوعی: کسی که از دنیای مادی و زر و سیم کنارهگیری کند، چگونه میتواند آنها را به دست آورد؟
باز کز آشیان برون نپردبر شکاری ظفر کجا یابد
هوش مصنوعی: پرندهای که از لانهاش بیرون نیاید، بر شکاری که پیروز است نمیپرد و نمیتواند آن را پیدا کند.
گر هنرمند گوشه ئی گیردکام دل از هنر کجا یابد
هوش مصنوعی: اگر هنرمندی فقط به گوشهای از هنر بپردازد، چگونه میتواند به آرزوهای خود از هنر دست یابد؟