شمارهٔ ٢٢٠
هوش مصنوعی: این شعر به احساس نارضایتی و ناامیدی شاعر از وضعیت موجود اشاره دارد. شاعر از انصاف و قضا و قدر آسمانی شکایت می‌کند که چگونه در مدت کوتاهی باعث برانگیختن شور و شر شده است. او احساس می‌کند که همه چیزش به تاراج رفته و مشکلات زندگی او را تحت فشار قرار داده‌اند. در نهایت، او به تقدیر الهی اشاره می‌کند و به این نکته می‌پردازد که همه این سختی‌ها بخشی از سرنوشت اوست.
انصاف فلک بین که درینمدت اندکچه شور برانگیخت ز بیداد و چه شر کرد
هوش مصنوعی: این دنیا چه شور و هیجانی ایجاد کرده است، در مدت زمان کوتاهی چه ظلمی کرده و چه ناپسندهایی به بار آورده است.
اسباب مرا داد بتاراج و پس آنگهسد رمق قوت حواله بجگر کرد
هوش مصنوعی: اسباب و وسایل زندگیام را به غارت بردند و سپس تمام قدرت و انرژیام را به طرز سختی در گلویم گنجانیدند.
گردون چه بود چیست ستاره چه بود چرختقدیر خدا بود حواله بقدر کرد
هوش مصنوعی: آسمان چه چیزی است و ستارهها چه هستند؟ چرخش سرنوشت، اراده خداوند است که همه چیز را بر اساس اندازهای که تعیین کرده، به پیش میبرد.