شمارهٔ ٢٣۴
هوش مصنوعی: در این بیت شاعر به زیبایی و لطافت موهای یک دختر اشاره می‌کند. او از خود می‌پرسد که چگونه ممکن است یک موی زیبای او به دست نیاید. سپس به این نکته اشاره می‌کند که اگر او را ترک کند و به جایی برود، حتی در آنجا هم به دلیل جذابیتش، چیزی زیبا و تازه خواهد رویید.
اول نظرم کامد بر دنبه لرزانشگفتم که ازو هرگز یک موی کجا روید
هوش مصنوعی: نگاهی نخستین به دمی که در حال لرزیدن بود، انداختم و گفتم که از او هیچوقت حتی یک تار مویش هم پیدا نخواهد شد.
چون پشم دمید از وی گفتم که چه شد گفتاهر جا که رود آبی ناچار گیا روید
هوش مصنوعی: وقتی از او پرسیدم که چرا اینطور شده است، پاسخ داد که هر جا آب جاری باشد، گیاهان بهطور طبیعی رشد میکنند و سبز میشوند.