شمارهٔ ٢۴١
هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساس غربت شاعر میپردازد. او بر این نکته تأکید دارد که هرچند در آسمان یا مکانهای دیگر ویژگیهایی وجود دارد که او را به سمت دربار شاه میکشاند، اما هیچگاه عشق به وطن از دل او بیرون نمیرود. او میگوید که حتی کسانی که در نزدیکی شاه هستند، ممکن است به وطن خود بیشتر علاقهمند باشند، چرا که همانند یک شیر در خانه خود، احساس تعلق بیشتری دارند.
بغربت ار چه سپهرم بدان صفت داردکه سوی حضرت شاهم همیشه راه بود
هوش مصنوعی: اگرچه در غربت زندگی میکنم و آسمان نیز به همین شیوه به نظر میرسد، اما همیشه راهی به سوی شاه وجود دارد.
ز دل برون نکنم همچنان هوای وطندرین حدیث کسی را چه اشتباه بود
هوش مصنوعی: نمیتوانم عشق و وابستگی به وطن را از دل بیرون کنم؛ در این موضوع کسی اشتباه نمیکند.
که شیر بیشه خود دوست تر از آن داردکه در ملازمت پایتخت شاه بود
هوش مصنوعی: شیر جنگل بیشتر از این که در دربار شاه باشد، به داشتن دوست خود اهمیت میدهد.