شمارهٔ ٢۴۵
هوش مصنوعی: این شعر به ما می‌آموزد که بخشش و نیکوکاری باید در وجود ما باشد و هر عملی که از ما سر می‌زند، در نهایت آثار و نتایج آن به خودمان برمی‌گردد. همچنین، ما باید آماده مواجهه با مرگ و وقت آن باشیم، زیرا هیچ‌کس نمی‌داند چه زمانی خواهد رسید. در نهایت، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که اگر کسی راه انسانیت و نیکی را در پیش گیرد، در پایان به بهشت و خوشبختی خواهد رسید.
ببخش آنچه دستت بدان میرسدگرت دست بخشش بجان میرسد
هوش مصنوعی: اگر میتوانی، به دیگران کمک کن و از خوبیهای خود دریغ نکن؛ زیرا اگر روح بخشش در وجودت باشد، میتوانی کارهای نیک انجام دهی.
که هر نیک و بد کز تو آید بتومکافات آن بیگمان میرسد
هوش مصنوعی: هر خوبی یا بدی که از تو سر بزند، قطعاً عواقبش به خودت برمی‌گردد.
سرانجام چون حکم میر اجلبطفل و به پیر و جوان میرسد
هوش مصنوعی: در نهایت، حکم مرگ به همه افراد، چه کودک و چه پیر و جوان، میرسد.
خردمند را باید آماده بودکه حکم اجل ناگهان میرسد
هوش مصنوعی: انسان عاقل باید همیشه آمادگی داشته باشد، زیرا زمان مرگ ممکن است به ناگاه فرا برسد.
ره مردمی گیر ابن یمینگرت دست قدرت بدان میرسد
هوش مصنوعی: اگر به قدرت دسترسی پیدا کنی، به سوی مردمی کن که راهشان را به تو نشان میدهند.
که اینست راهی که پایان اوبه بستانسرای جنان میرسد
هوش مصنوعی: این راهی است که به باغ بهشت ختم میشود.