شمارهٔ ٢۴۴
هوش مصنوعی: در این بیت ها به ستایش فردی از بزرگان پرداخته شده که در اوج مقام و سروری است. این فرد در تعاملات خود با سخنوران، مخصوصاً در داد و ستد، به تبادل زر و گوهر اهمیت میدهد. شاعر همچنین به این نکته اشاره می‌کند که برای مردان فاضل می‌ارزد تا در مدح او برآیند و به سخن‌های شیرین او توجه کنند. در انتها، شاعر از طمع و احساس خود نسبت به مال خواجه سخن می‌گوید و بیان می‌کند که همسر او خود را در مقام برتر از خواجه می‌داند.
بر اوج فلک رایت سروری راز جمع بزرگان کسی میرساند
هوش مصنوعی: در بالای آسمان، پرچمِ رهبری و بزرگی را کسی از میان جمع بزرگان به نمایش میگذارد.
که داد و ستد باشدش با سخنورزری میدهد گوهری میستاند
هوش مصنوعی: او به شخصی که سخنرانی خوبی دارد، طلا میدهد و در عوض جواهر میستاند.
چنین گر نباشد چرا مرد فاضلباستد بپا پیش او مدح خواند
هوش مصنوعی: اگر مرد دانا و فاضل چنین نباشد، پس چرا دیگران برای او به ستایش و مدح برمیخیزند؟
چه خوش نکته ئی گفت شیرین زبانیکز او تا جهان باشد این نکته ماند
هوش مصنوعی: شیرین زبانی جمله زیبایی بیان کرد که تا دنیا برقرار است، آن جمله در یادها باقی خواهد ماند.
طمع چون بریدم من از مال خواجهزنش غر که خود را کم از خواجه داند
هوش مصنوعی: وقتی که من از مال و ثروت خواجه دست کشیدم، همسرش به خود میبالید و خود را کم از خواجه نمیدید.