شمارهٔ ٢۵١
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به گوش سپردن به رازهایی که قدسیان (فرشتگان) با یکدیگر می‌گویند اشاره می‌کند و بیان می‌کند که اگر اسرافیل (فرشته داوری) در این زمان صور خود را در گوش او بدمد، او نمی‌تواند بشنود. همچنین، به حال خود می‌پردازد و از این که بندگی و وابستگی‌اش به خداوند موجب لطف و رحمت او نشود، نگران است.
پیش ازین گر قدسیان با یکدیگرراز میگفتند گوشم میشنید
هوش مصنوعی: قبل از این، اگر فرشتگان با هم رازی داشتند، من هم آن را میشنیدم.
وینزمان ننیوشم اسرافیل اگرصور خود در گوش من خواهد دمید
هوش مصنوعی: این زمان اگر اسرافیل در گوش من بدمد، میشنوم، به شرط اینکه او در حقیقت صدای خود را به من برساند.
وای بر ابن یمین زین بستگیگر نگردد لطف یزدانی کلید
هوش مصنوعی: آه بر ابن یمین که اگر لطف خداوند شامل حالش نشود، در این وابستگی به آثار خود سرشار از درد و رنج خواهد بود.