شمارهٔ ٢۶۴
هوش مصنوعی: این شعر به تمجید از شخصیت بزرگ و با فضیلت اشاره دارد که صاحب کرامت و معرفت است. شاعر از مقام بلند او و تأثیرات مثبتش بر دیگران سخن می‌گوید و او را منبع علم و اخلاق می‌داند. همچنین اشاره میکند که او به مانند استادی برای دیگران است و پیامش باعث روشنایی و شادمانی اهل دانش می‌شود. با تصویری از او به عنوان دریای فضل، شاعر امیدوار است که همواره فضایل او در جهان باقی بماند و مأمن اهل فضل فقط در وجود او باشد.
جهان کشور دانش شه ممالک فضلجمال دولت و دین صاحب کریم نژاد
هوش مصنوعی: جهان سرزمین علم و دانش است، جایی که فضایل و زیباییها در آن حکومت میکند و قدرت و دین از آن صاحب نیکو و با شادی است.
توئی که منشی گردون بسان شاگردانخطابت از ره تعظیم میکند استاد
هوش مصنوعی: تو کسی هستی که مانند شاگردان به خاطر احترام، سخنانت را با دقت و توجه میشنود و به آن اهمیت میدهد.
چو کلکت از پی نظم جهان میان دربستچه عقده بود که از کار مملکت نگشاد
هوش مصنوعی: زمانی که اصلاحات و نظم در جهان را دنبال کردی، چه دلیلی وجود دارد که از مشکلات کشور چیزی را روشن نکردی؟
بهیچ دور بجز ذات پر فضائل تونشان نداد کسی آدم فرشته نهاد
هوش مصنوعی: هیچکس جز ذات با فضیلت تو نشانی از آدم یا فرشته را نشان نداد.
بپیش نفحه اخلاق روحپرور توبیان معجز عیسی بود سراسر باد
هوش مصنوعی: در برابر نفحات روحافزای تو، سخن معجزهگری عیسی تماماً مانند یک وزش باد است.
به بندگیت کسی کو چو نی میان بربستبسان سرو شد از بند بندگی آزاد
هوش مصنوعی: کسی که به بندگی و خدمت خدایش افتخار کند، مانند نی که به دور خود پیچیده است، به وسعت و آزادی و بزرگی دست مییابد. او از قید و بند عبودیت رها می‌شود و مانند سروی بلند و آزاد سر میکشد.
کمینه بنده داعی جاهت ابن یمینکه هست مهر تو از بدو فطرتش همزاد
هوش مصنوعی: کمترین بنده تو که پیروی و محبت تو را دارد، می‌گوید که عشق تو از آغاز وجودش جزیی از او بوده است.
بحضرت تو فرستاد یک سفینه چنانکازو شود دل غمناک اهل دانش شاد
هوش مصنوعی: در حضور تو، یک کشتی فرستاده شد که باعث شادی اهل علم و آرامش دل غمگینان می‌شود.
بدان امید که چون بگذرد برو نظرتز حال بنده درگاه خویشت آید یاد
هوش مصنوعی: بدان که امیدوارم وقتی زمان بگذرد، تو به یاد میآوری که من درگاه تو چه حال و روزی داشتم.
چو بحر فضل توئی زان سفینه داد بتوکه کس سفینه بجز سوی بحر نفرستاد
هوش مصنوعی: تو مانند دریای فضل و علم هستی و به همین دلیل به تو سفینهای داده شده است؛ زیرا هیچکس جز به سمت دریای علم و دانش نمیتواند کشتیاش را روانه کند.
همیشه تا اثر فضل در جهان باشدبجز جناب تو مأوی اهل فضل مباد
هوش مصنوعی: تا زمانی که آثار فضیلت در دنیا وجود دارد، جز تو، هیچکس محل امن و آرامش بندگان خوب و با فضیلت نخواهد بود.