شمارهٔ ٢۶۶
هوش مصنوعی: در این شعر به نکته‌ای اشاره می‌شود که جاهلان تنها به خاطر ثروت و دارایی خود مورد احترام قرار می‌گیرند، نه به خاطر دانش یا فضیلت. در مقابل، افراد عالم و دانا حتی اگر نقصی داشته باشند، مانند لنگ بودن یا ناشنوا بودن، همچنان محترم‌اند. همچنین به تشبیه آن اشاره می‌شود که اگر پای گاو بشکند، برای نگهبانی از سر آن مجبورند که آن را ببرند، که نمادی از اهمیت نداشتن جاهلان به سرچشمه دانش و خرد است.
جاهل از بهر که و هیزم و بهر علفستنه بدان پایه که بر صدر بزرگیش برند
هوش مصنوعی: جهل و نادانی انسانها برای چه چیزی است؟ برای جمعآوری هیزم یا علف، نه آنقدر که بر صدر و مقام بزرگی بیفرازند.
عالم ار لنگ و کر و کور بود محترم استجاهلانرا چو فرو مرد جوارح بمرند
هوش مصنوعی: اگر عالم حتی معلول یا ناتوان باشد، باز هم محترم است. نادانان، مانند حیوانات، به دلیل جهل خود ارزش و حرمت او را درک نمیکنند.
پای گاو است نگهبان سر گاو به کارپا چو بشکست بناچار سرش را ببرند
هوش مصنوعی: نگهبان گاو پاهای او را دارد و اگر پاهایش بشکند، ناچار باید سرش را جدا کنند.