شمارهٔ ٢۶٨
هوش مصنوعی: این شعر به بیان حسادت و کینه‌توزی می‌پردازد. شاعر به نوعی می‌گوید که حاسد نمی‌تواند به اندازه و ارزش واقعی او پی ببرد و با حسادت خود، تلاش می‌کند او را کم‌ارزش جلوه دهد. او همچنین از آسیب رساندن به حاسد سخن می‌گوید و به نوعی قصد انتقام از او را دارد. در نهایت، شاعر نشان می‌دهد که حاسد نمی‌تواند مانع از درخشان شدن او شود.
حاسد بد سکال باری کیستاو بمیزان من چه می سنجد
هوش مصنوعی: حسود چه کسی است که بار سنگین را بسنجد؟ او به اندازه من چطور میتواند ارزشگذاری کند؟
زود باشد که ماهی کلکمچون زرو خونش از جگر هنجد
هوش مصنوعی: به زودی همهی شما مانند ماهیان زودگذر خواهید شد، زیرا خونتان از جگرتان میریزد.
پوست اندر کشم بناخن هجواز سرش همچو پوست از سنجد
هوش مصنوعی: این جمله به این معناست که به آرامی و با احتیاط، چیزی را از وجود او خارج میکنم، همانطور که پوست میوه سنجد به نرمی جدا میشود. این توضیح به نوعی به عدم خشونت و لطافت در اقدام اشاره دارد.