شمارهٔ ٢٨۴
هوش مصنوعی: این شعر به ما یادآوری می‌کند که زندگی کوتاه است و باید به چگونه گذراندن آن توجه کنیم. شاعر به دو نوع فعالیت اشاره می‌کند: یکی کسب فضیلت و دانش که باعث معرفت می‌شود و دیگری تلاش برای جمع‌آوری مال که ممکن است انسان را از حقیقت و خرد دور کند. اگرچه جمع‌آوری مال نیز می‌تواند مفید باشد اگر برای دیگران خرج شود، ولی در نهایت مهم‌تر آن است که انسان آرزوهایش را از دل بردارد و به آنچه از گذشته و آینده دیده می‌تواند عبرت بگیرد، توجه کند. شاعر با اشاره به شخصیتی با فضیلت مثل ابن یمین، به ما می‌گوید که بهتر است زندگی را در مسیر معنوی و علمی صرف کنیم.
دو سه روزی که زندگانی تستهیچ دانی که چون همی گذرد
هوش مصنوعی: برای چند روزی که زندگی متعلق به توست، آیا میدانی که این زندگی چگونه میگذرد؟
گر بکسب فضیلتی مشغولعاقلت ز اهل معرفت شمرد
هوش مصنوعی: اگر در تلاش برای کسب فضیلت و برتری هستی، باید بدانی که عقل تو به تو میآموزد که افراد آگاه و با معرفت تو را ارزیابی و قضاوت خواهند کرد.
وانکه او کسب مال خواهد کردهست غافل بنزد اهل خرد
هوش مصنوعی: کسی که بخواهد مال و ثروت به دست آورد، از نظر خردمندان غافل است.
با همه کسب مال هم بد نیستگر خوراند بدوستان و خورد
هوش مصنوعی: داشتن مال و ثروت چندان زشت نیست، به شرطی که از آن برای کمک به دوستان استفاده شود و خود نیز بهرهمند شوی.
وانکه بهر نهادنش طلبداز جهان غیر حسرتی نبرد
هوش مصنوعی: کسی که برای رسیدن به هدفش از جهان، جز حسرتی در دل ندارد، باید به این واقعیت توجه کند که تنها با تلاش و خواستن می‌تواند به مرادش برسد.
خوبتر آنکه همچو ابن یمینرقم آرزو ز دل سترد
هوش مصنوعی: بهتر است که مانند ابن یمین، آرزوها را از دل پاک کنیم و آنها را کنار بگذاریم.
بسوی رفتگان و آمدگانچشم عبرت گشاده مینگرد
هوش مصنوعی: به سوی افرادی که رفتهاند و کسانی که خواهند آمد، با دقت و عبرت نگاه می‌کند.