شمارهٔ ٢٨۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به موضوع خرد و طمع می‌پردازد و می‌گوید که آیا کسی هست که به خاطر طمع خود بزرگ‌منشی را فراموش کند؟ او به ویژگی‌های افراد اشاره می‌کند و می‌گوید که باید همت و اراده‌ای بلند داشت و در برابر دنیای پست و طمع‌کار تسلیم نشد. در پایان، او به خطرات حرص و طمع اشاره می‌کند که می‌تواند باعث از بین رفتن آبرو و شخصیت انسان شود.
در اینزمانه ندانم کسی ز اهل خردنظر بدوزد و بهر طمع زبون نشود
هوش مصنوعی: در این زمانه نمیدانم آیا کسی از اهل دانش و خرد وجود دارد که به خاطر طمع و سودجویی خود، به دیگران آسیب بزند و ذلیل شود.
مجردی چو الف در جهان کجا باشدکه پیش میم طمع قامتش چو نون نشود
هوش مصنوعی: در دنیا چیزی مانند الف وجود ندارد که وقتی در مقابل میم (که به معنای زن است) قرار میگیرد، قامتش به اندازه نون (که نمادی از زیبایی و دلربایی است) نرسد.
غلام همت آنم که خاطر عالیشمطیع همت انباء دهر دون نشود
هوش مصنوعی: من بنده کسی هستم که آرزوی بزرگی در سر دارم و دل بلند او هیچگاه به سخنان و تاثیرات منفی روزگار ضعیف تسلیم نخواهد شد.
چو خاک پای لئیمان شوی ز آتش حرصشود بباد همه آبروت و چون نشود
هوش مصنوعی: اگر به پستی و فرومایگی تن بدهی و به خاطر حرص و طمع دچار آتش بشوی، تمام آبرویت به باد میرود و اگر چنین نشود...