شمارهٔ ٢٩١
هوش مصنوعی: این شعر به بیان وضعیت انسان‌ها در جهان می‌پردازد. شاعر اشاره می‌کند که در هر جایی، افرادی آزاده وجود دارند که بار غم فقر را به دوش می‌کشند. او بیان می‌کند که این رنج، بیشتر به خاطر دوستی با می (شراب) است. چه با عقل و حکمت باشد و چه با رندی و آزاداندیشی، در نهایت همه به حالت مستی و شادی می‌رسند. همچنین به تصویر زیبای نرگس در مجلسی از گلها اشاره می‌کند که نشان‌دهنده جذابیت و تأثیر مستی بر روح انسان است.
در جهان هر جا که هست آزاده ئیبار غم از تنگدستی میکشد
هوش مصنوعی: در هر نقطه از دنیا که انسان آزادهای وجود دارد، او به دلیل فقر و ناداری، بار غم را به دوش میکشد.
و آن مشقت هم چو نیکو بنگریاکثرش از می پرستی میکشد
هوش مصنوعی: اگر به دشواریها با دید مثبت نگاه کنی، متوجه میشوی که بیشتر آنها ناشی از عشق و وابستگی به شراب و لذتهای دنیوی است.
گر حکیمانه است و گر رندانه میآخر کارش بمستی میکشد
هوش مصنوعی: چه حکیمانه باشد و چه به شیوه رندانه، در نهایت نتیجهاش به مستی و سرخوشی میانجامد.
نرگس اندر مجلس گلها نگرسر ز مستی سوی پستی میکشد
هوش مصنوعی: نرگس در جمع گلها، با سر از شوق و سرخوشی به سمت پایین مینگرد.