شمارهٔ ٣٢٢
هوش مصنوعی: این شعر به عدم آگاهی و جهل اشاره دارد که موجب غم و اندوه والدین برای فرزندان می‌شود. شاعر می‌گوید که خداوند به هر کسی آنچه می‌خواهد نمی‌دهد و تنها خالق است که می‌تواند جان انسان را به او ببخشد یا از او دریغ کند. اگر خداوند به فرزندان زندگی و نفس می‌دهد، نباید فراموش کرد که او همچنین می‌تواند روزی و نان را نیز به آنها عطا کند. در واقع، این شعر به ارتباط میان زندگی و رزق و روزی از جانب خدا اشاره دارد.
غم فرزند خوردن از جهل استکه خدا این و آنش می ندهد
هوش مصنوعی: افسوس خوردن برای فرزندان به خاطر نادانی است و خدا به افرادی که این درد را دارند، چیزی نمیبخشد.
کردگاری که آفرید او رامیتواند که جانش می ندهد
هوش مصنوعی: خالق و سازندهای که انسان را پدید آورده، این قدرت را دارد که جان او را نگیرد.
از کمال و کرم چو جانش دادنکند آنکه نانش می ندهد
هوش مصنوعی: هر که دارای کمال و بزرگی است، در برابر کسی که برایش هیچ کمکی نمیکند، بیتفاوت خواهد بود.