شمارهٔ ٣٣٠
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر بیان می‌کند که اگر اطرافیانش از او ثروتمندترند، این باعث ناراحتی او نمی‌شود و او همچنان در جستجوی هنر و دانش است، نه ثروت مادی. او بر این باور است که خداوند به هر کس آنچه شایسته‌اش است را داده و او نیز از این نعمت‌ها بهره‌مند شده است. او ثروت‌های مادی را بی‌ارزش می‌داند و بر این نکته تأکید می‌کند که با دیگران عداوتی در دل ندارد، همان‌طور که مسیحا با کسی دشمنی نمی‌کند. در پایان، شاعر می‌گوید که حتی اگر قافیه‌ها تغییر کنند، برای او همچنان آسان است که با کلمات بازی کند.
گر ز من اقران بثروت فایق اندگو همی باشید و بادا بر زیاد
هوش مصنوعی: اگر دوستانم از من ثروتمندترند، امیدوارم که همیشه همینطور بمانند و روز به روز بیشتری داشته باشند.
من هنر میجستم ایشان سیم و زرشکر ایزد داد هر یک را مراد
هوش مصنوعی: من به دنبال هنر و هنرآفرینی بودم، اما آنها تنها به دنبال ثروت و مال دنیا بودند. خداوند به هر یک از ما آنچه را خواست داد.
من گرفتم سر بسر کان زراندپیش من هستند همچون کان جماد
هوش مصنوعی: من طلا را که در دل زمین پنهان است، به دست آوردم و اکنون مانند جواهرات بیجان در برابر من قرار دارند.
نیست با ایشان عنادی در دلمخود مسیحا کی کند با خر عناد
هوش مصنوعی: در دلم نسبت به آنها دشمنی وجود ندارد، چرا که مسیحا که با مهر و محبت است، چگونه میتواند با کسی که در نادانی است، دشمنی کند؟
قافیه هر چند خواهد گشت ذالسهل باشد تیزشان بر ریش باد
هوش مصنوعی: اگرچه قافیه‌ها ممکن است به راحتی تغییر کنند، اما آنهایی که چابک و تیز هستند، میتوانند بر افکار و احساسات تاثیر بگذارند.