شمارهٔ ٣٧۵
هوش مصنوعی: این ابیات بیانگر این هستند که هر کسی که از نعمت‌های خداوند بهره‌مند می‌شود و این نعمت‌ها را نمی‌شناسد و شکرگزار نیست، مطمئناً روزی باید با از دست دادن آن‌ها مواجه شود. همچنین به ملک الموت اشاره شده که باید تا زمانی که می‌تواند، از قهر الهی فاصله بگیرد و در نهایت، زندگی را از آن فرد بگیرد و به شخص دیگری بدهد.
هر که را داد نعمتی ایزدو او از و نی چشاند و نه چشد
هوش مصنوعی: هر کسی که خدایی به او نعمتی عطا کند و او از آن بهره‌مند نشود، باید بداند که از آن نعمت بهرهای نخواهد داشت.
ملک الموت را بقا باداتا ز قهرش بیک نفس بکشد
هوش مصنوعی: باشد که ملک الموت همیشه باقی بماند تا از شدت خشمش حتی یک نفس هم کشته نشود.
و آنگه آنرا بسان جان از ویبستاند بدیگری بخشد
هوش مصنوعی: سپس او آن را مانند جانش از او میگیرد و به دیگری میدهد.