شمارهٔ ٣٨۵
هوش مصنوعی: این شعر درباره شخصیت ابن یمین و نگرش او به مروت و فضیلت انسانی است. شاعر بیان می‌کند که هرچند ابن یمین در موقعیتی پایین‌تر قرار دارد، اما از مروت و انسانیت خود کم نمی‌کند. او به این نکته اشاره می‌کند که اگر کسی بخواهد بهره و روزی خود را از خداوند بگیرد، باید فقط به درگاه خداوند امیدوار باشد و نیازی نیست که به سطح دیگران تنزل کند. در نهایت، رزق و روزی هرکس به خود او تعلق دارد، چه بخواهد و چه نخواهد.
یسار ار چه کم گشت ابن یمین رابمقدار خود از مروت نکاهد
هوش مصنوعی: اگرچه سمت چپ کم شده است، اما باید با توجه به مقدار خود، جنبه های انسانی و مروت را کاهش ندهیم.
چو دونان ز بهر دونان حیف باشداگر جز بدرگاه ایزد پناهد
هوش مصنوعی: اگر افراد پاییندست بخواهند برای خودشان تلاش کنند، حیف است که جز به درگاه خداوند پناه ببرند.
رسد رزق او خود بد و بیکم و کاستز رزاق اگر خواهد و گر نخواهد
هوش مصنوعی: روزیش به او خواهد رسید، نه کم و نه زیاد، بسته به اراده خداوند، چه بخواهد و چه نخواهد.