شمارهٔ ٣٨۴
هوش مصنوعی: این شعر در مورد افرادی است که در زندگی خود به دنبال فضیلت و کرامت هستند و از راه احسان و نیکوکاری به دیگران کمک می‌کنند. شاعر به ستایش بخشندگی و سخاوت می‌پردازد و به تأسیس یک جامعه اخلاقی و انسان‌دوست اشاره می‌کند. او همچنین به فایده‌های علم و فضل می‌پردازد و از معلمان و فاضلان قدردانی می‌کند. در نهایت، شاعر از خداوند شکرگزاری می‌کند که همچنان کریمان و نیکوکاران در دنیا وجود دارند.
یا رب که میرود سوی اعیان روزگارآنها که راه فضل فراوان سپرده اند
هوش مصنوعی: ای پروردگار، کسانی که در جستوجوی فضیلت و علم هستند، به سوی عظمت و مقامهای رفیع روزگار میروند.
وز روی عرض خویش غبار نبهر کیاز مکرمت بحیله احسان سترده اند
هوش مصنوعی: از روی خودخواهی خویش، غبار کینه را به کنار میزنند، چرا که با دستاویز بخشایش، کرامت را پنهان کردهاند.
در عالم وجود بدست سخا وجوددر چشم بخل غوره خذلان فشرده اند
هوش مصنوعی: در جهان هستی، نعمت و بخشش به وفور وجود دارد، اما گاهی اوقات در نگاه افراد بخیل، این نعمتها کم و نایاب جلوه می‌کنند.
در نرد جود حاتم طی را هزار دستده خصل طرح داده و آسان ببرده اند
هوش مصنوعی: در بازی کرامت و generosity، حاتم طائی با هزاران دست و ویژگیهای نیکو خود را به تصویر کشیده و به راحتی دیگران را از آن بهرهمند میسازد.
وز بحر شعر بنده خضروار در جهانالا زلال چشمه حیوان نخورده اند
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر این است که شعر بنده همچون دریایی سرشار و زنده است که در جهان، تنها چشمهی حیات و زلالی آن مورد استفاده قرار نگرفته و از آن بهرهای برده نشده است. در واقع، تأکید بر این دارد که عمق و زیبایی شعر او هنوز به تمامی کشف نشده و دیگران تا به حال از آن بهرهمند نشدهاند.
گوید که گفت ابن یمین را طریق آنکاو را ز فاضلان خراسان شمرده اند
هوش مصنوعی: میگوید که ابن یمین را به این دلیل که از فاضلان خراسان به شمار آمده، این را گفتهاند.
دلگرمی کرم ز لئیمان نمیرسدمنت خدایرا که کریمان نمرده اند
هوش مصنوعی: دلگرمی و امید به کمک از انسانهای پست و بیارزش نمیآید. اما باید از خداوند سپاسگزار بود که انسانهای با سخاوت و بزرگوار هنوز در دنیا وجود دارند.