شمارهٔ ۴٠٣
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر در دل شب با خرد و اندیشه‌اش به گفتگو نشسته و از مشکلات و سختی‌های زندگی‌اش در دوران پرچالش و خودخواهی‌های دنیا شکایت می‌کند. او با اشاره به زحل، به تأثیرات خوشی و ناخوشی‌های زندگی می‌پردازد و از علت بدبختی‌هایش می‌پرسد. شاعر می‌گوید که در این دنیا، هنرمندان هیچ رفیق و یاری ندارند و دشمنی وجود دارد که می‌خواهد او را از پای در آورد. او همچنین از شخصیتی به نام علاءالدین و فرزندش شهاب‌الدین یاد می‌کند که هر دو در علم و حکمت برجسته هستند و با لطف و دانششان، به دیگران مدد می‌رسانند. در پایان، شاعر آرزو می‌کند که نعمت و احسان این دو حکیم تا قیامت پایدار بماند.
با خرد در حجره دل دوش صحبت داشتمشکوه ها میکردم از دوران این نیلی حصار
هوش مصنوعی: با اندیشه در دلم، شب گذشته در تنهاییام به گفتگو نشستم و از مشکلات و نارساییهای این دوران پر از اندوه و تنگنظری شکایت کردم.
گه زحل و عقد او با هم سخن میراندیمگاه میکردیم سر نحس و سعدش آشکار
هوش مصنوعی: گاهی با یکدیگر درباره زحل و تأثیرات او صحبت میکردیم و گاهی سرنوشت خوب و بد او را روشن میکردیم.
گفتم آخر چیست موجب کاین سپهر دون نوازبا هنرمندان ندارد غیر خصمی هیچکار
هوش مصنوعی: گفتم که چه چیزی باعث شده که این آسمان پست، با هنرمندان هیچگونه مهربانی نداشته باشد و فقط دشمنی کند؟
داشت قصد آن که از پایم در آرد بیگناهگر نمیشد دستگیر من مسیح روزگار
هوش مصنوعی: او میخواست مرا از پا بیندازد، اما اگر کسی به کمکم نمیآمد، گناهی نداشتم که مستحق این کار باشم.
عالم عادل علاءالدین که از انفاس اوبر سپهر چارمین گردد مسیحا شرمسار
هوش مصنوعی: عالم عادل علاءالدین، با نفسی پاک و فرهیخته، به قدری تأثیرگذار است که بر آسمان چهارم هم تاثیر میگذارد و حتی مسیحا، که نماد شفا و نیکی است، از او شرمنده و تحت تأثیر قرار میگیرد.
آنکه در قلب طبایع آن تصرف باشدشکآرد اندر طبع دی پیدا مزاج نو بهار
هوش مصنوعی: کسی که بتواند در رفتار و ویژگیهای طبیعی دیگران تأثیر بگذارد، میتواند در دل و طبع آنها تغییر ایجاد کند و مانند بهار، طبع تازهای به وجود آورد.
و آندگر فرزند وی مولی شهاب الدین که نیستدر جهان امروز مثل او حکیمی هوشیار
هوش مصنوعی: فرزند او، مولی شهاب‌الدین، در زمانه خود حکیمی مانند او وجود ندارد که اینچنین هوشیار باشد.
آنکه لطف جانفزای او ز روی خاصیتنوشدارو سازد از آب بن دندان مار
هوش مصنوعی: کسی که به خاطر خاصیتش، میتواند با لطف و رحمت خود مانند نوشدارویی، از مایع زهرآلود دندان مار، نجاتدهنده باشد.
جان من بخشیده احسان ایشان هر دو شدباد جان هر دو تا روز قیامت پایدار
هوش مصنوعی: روح من به خاطر خوبیها و محبتهای آنها فدیه شد و این دو محبت تا روز قیامت پایدار خواهد ماند.