شمارهٔ ۴٢٠
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از نسیم صبحگاهی می‌خواهد که پیامی از طرف او به سردار بزرگی برساند. او ابتدا سلام خود را می‌فرستد و سپس بر بزرگی و شایستگی سردار تأکید می‌کند. شاعر امیدوار است که با کمک و حمایت روزگار، ارتباطی میان آنها برقرار شود. او در ادامه اشاره می‌کند که اگر کارها طبق میل سردار پیش نرود، همچنان از کرم و لطف او انتظار دارد. در نهایت، شاعر بیان می‌کند که حال و وضعیت سردار به آنچه که او بخواهد، بستگی دارد و به همین دلیل امید به آینده را در دل دارد.
خیز ای نسیم باد صبا از طریق لطفبر درگه سپهبد ما ز ندران گذر
هوش مصنوعی: ای نسیم ملایم صبح، بشتاب و از رحمت بر ما بگذر، تا به درگاه فرمانده بزرگ ما برسی.
اول سلام من برسان بعد از آن بگوکای سرور زمانه و سردار نامور
هوش مصنوعی: اول سلام من را برسان، سپس بگو ای بزرگوار و فرمانده معروف زمانه.
کارت که شد گشاده بتوفیق روزگارما را همه خیال چنانست کان مگر
هوش مصنوعی: وقتی کارهایمان به خوبی پیش برود و روزگار به ما کمک کند، همه چیز در ذهن ما به گونهای خواهد بود که گویی این آرزوها به حقیقت پیوستهاند.
بعد از قضای ایزد و تأیید بخت نیکبود اتفاق صحبت ما را در آن اثر
هوش مصنوعی: پس از اینکه اراده خداوند و حمایت خوشبختی حکمفرما شد، اتفاق داشت که ما درباره آن موضوع صحبت کنیم.
نوع دگر سپهبد اگر میبرد گمانور ناورد حقیقت اینحال در نظر
هوش مصنوعی: اگر سپهبدی دیگر به میدان میآمد، احتمالاً فکر میکرد که به حقیقت دست نیافته، ولی در واقع این وضعیت را به وضوح میدید.
آری اگر بکام تو یکره نرفت کاردارم توقع از کرم و لطف دادگر
هوش مصنوعی: اگر خواستهات را بهخوبی به دست نیاوردم، دلیلش این است که هنوز از رحم و مهربانی خداوند ناامید نیستم.
کاحوال تو چنانکه تو خواهی چنان شودبر موجب اراده ما صد ره دگر
هوش مصنوعی: حال و وضعیت تو به آن شیوهای که میخواهی، خواهد بود؛ به شرط آنکه اراده و خواست ما در این زمینه مهم است و راههای دیگری نیز برای تحقق این خواسته وجود دارد.