شمارهٔ ۴١٩
هوش مصنوعی: این شعر به ستایش خداوند می‌پردازد و او را به عنوان منبع رحمت و شادی برای مردم توصیف می‌کند. شاعر از فاصله‌اش با خدا سخن می‌گوید و احساس می‌کند که هرچند از او دور است، اما خداوند نور و گرما را به همه می‌رساند، مانند آفتابی که هم دور و هم نزدیک می‌تابد.
خداوند دریا دل ای آنکه یافتز جود تو جان خلایق سرور
هوش مصنوعی: خداوند، ای صاحب دلی بزرگ که بخششهایت جان مخلوقات را مملو از شادی و سرور می‌کند.
عطای کفت گوهر افشانت هستبمن بنده نزدیک و من از تو دور
هوش مصنوعی: عطای تو مانند گوهری است که به من میرسد و من در حالی که به تو نزدیک هستم، از تو دور احساس میکنم.
تو چون آفتابی که گاه طلوعرساند بدور و به نزدیک نور
هوش مصنوعی: تو مانند خورشیدی هستی که گاهی در دوردستها و گاهی نزدیکتر می‌تابد.