شمارهٔ ۴١٨
هوش مصنوعی: در این بیت شاعر به خرم آزاده‌ای اشاره می‌کند که در میان مردم شناخته‌شده نیست. او با بیان این که تنها افرادی که بشریت را می‌شناسند، می‌توانند او را بشناسند، بر نیکوکار بودن و مقام والای این آزاده تأکید می‌کند. به عبارت دیگر، فردی که از قید و بندهای دنیوی آزاد است، در نظر دیگران ممکن است ناشناخته بماند.
خرم آزاده ئی که نشناسدکسش اندر جهان ز جمع بشر
هوش مصنوعی: آزاد و شادمانی که در دنیا هیچ کس او را نمیشناسد و در میان مردم جز او کسی نیست.
ز آنکه آنرا که مردمان دانندیاد نارند ازو مگر که بشر
هوش مصنوعی: این جمله میگوید که آنچه را که مردم می‌شناسند و به یاد دارند، تنها از کسی است که انسان باشد؛ یعنی فقط انسانها می‌توانند به یاد دیگران چیزی را منتقل کنند یا از آن یاد کنند.